نکات طلایی در تست زنی  

""با سلام به دوستان خوبم""

درجهت موفقیت شما دانش آموزان عزیز در آزمونها ی تستی این نکات مهم را خدمتتان یاد آوری میکنم

دریافت فایل این نکات

کارگاه کلاسی «مهارت تفکر خلاق»

گزارشی از کارگاه کلاسی «مهارت تفکر خلاق» که توسط خانم گندمی برای دانش آموزان پایه های سوم و چهارم برگزار گردید:

بديع السموات و الارض (سوره بقره، آیه 117) خداوند متعال که هستی بخش تمام کائنات است خود مظهر اراده خلاق و مصدر نوآوری است. یکی از اسماء الهی بدیع است و بديع به معنای ایجاد و آفرینش اشیاء بدون طرح و الگوی قبلی است. کارهای الهی تقلیدی نیست، بلکه سرشار از ابتکار و نوآوری است.

بدین منظور با طراحی و انجام فعالیت های اختصاصی عملی متناسب با شرایط سنی هر پایه و بارش فکری راجع به چندین موضوع با تاکید و توجه بر این مهارت چالش هایی صورت گرفت و آموزش انجام شد.

کارگاه توانمندسازی بانوان

گزیده ای از مباحث «کارگاه توانمندسازی بانوان» که توسط خانم گندمی در روزهای پنجشنبه به مدت 4 جلسه برگزار گردید را خدمتتان عرض مینماییم:

  1. جایگاه و نقش زن و مرد در خانواده
  2. اهمیت شناخت نیازهای روانی خود و همسرمان
  3. شناخت 5 زبان عشق
  4. علل طلاق عاطفی و ویروس های ارتباطی
  5. تکنیکهای کارامد و مهم جهت ارتقاء کیفیت و بهبود روابط زوجین و ذکر مصادیق مرتبط جهت اهمیت موضوع و چگونگی اجرا
  6. توجه به در هم آمیختگی اجزای جسم و روان شامل فکر، احساس، رفتار و فیزیولوژی
  7. چگونگی چرخه های فکری _ احساسی و رفتاری در روابط زوجین
  8. ادامه تکنیک ها و کلیدهای ایجاد احساس عشق در همسران
  9. خطاهای شناختی پرکاربرد
  10.  تفاوت های روانشناختی زن ها و مردها
  11. اصول همسرداری

امید است سروران گرامی که مشتاقانه همراه ما بودند توانسته باشند با ایجاد فضای آرام با همسرانشان، رابطه بهتری نیز جهت والدگری مثبت با فرزندان خود ایجاد نموده باشند.

کارگاه فرزندپروری
 

باتوجه به نیاز سنجی از والدین محترم  و ارائه خدمات مشاوره و راهنمایی به اولیاء محترم دو جلسه کارگاهی باموضوع فرزند پروری و با تاکید برتربیت جنسی کودک و نوجوان توسط خانم حسینی مشاور دوره دوم و باحضور مادران فرهیخته در تاریخ 11و18دی ماه  برگزارگردید. دراین جلسات تربیت جنسی از منظر اسلام و روانشناسان اسلامی مطرح شد و در مورد چگونگی پاسخگویی به کنجکاوی ها و پرسش های کودکان و نوجوانان توضیحاتی ارائه شد و جلسات بامعرفی کتاب و پاسخگویی به پرسش های مادران خاتمه یافت.

خطاهای شناختی
 
 

امروزه بسیاری از افراد در تفکر خود به دلیل عدم آشنایی با اصول تفکر منطقی وصحیح، نا خواسته دچار خطای شناختی می شوند که ورطه ای خطرناک می باشد. شاید بسیاری از گرفتاری های مردم به دلیل آلوده بودن افکار ما به این نوع خطاها باشد به نظر می رسد افسردگی، اضطراب، رقابت های ناصحیح، خشونت، پرخاشگری و ...

ادامه مطلب را دانلود نمایید...

خطاهای شناخـــــــتی

واحد مشاوره آموزشگاه

 
برنامه مطالعاتی
 
 
برنامه مطالعاتی ویژه نوروز که از واحد مشاوره آموزشگاه برای دوران تعطیلات ارایه شده است.
 
 
 
جلسه آموزش خانواده دیماه

برگزاری جلسه آموزش خانواده

سه شنبه 14 دیماه 95

موضوع :

آشنایی با دوره بلوغ و بلوغ زودرس – بهداشت بلوغ در دختران

مدرسین جلسه:

جناب آقای دکتر محمدی متخصص تغذیه و کارشناس اداره ناحیه 4 و

خانم دکتر مظلوم خراسانی فوق تخصص غدد و استادیار دانشگاه علوم پزشکی مشهد

سخنرانی پیزامون نشانه های انسان سالم از دیدگاه روانشناسی

 ویژه ی دانش آموزان

توضیح نشانه هایی از قبیل اعتماد به نفس ،احترام به خود و دیگران و مسئولیت پذیری

اسامی برگزیدگان مسابقه ی آموزش خانواده ی مجازی

اسامی برگزیدگان مسابقه ی آموزش خانواده ی مجازی
 (خواهر و برادرهای سازگار)

خانواده ی محترم دانش آموز:

سپیده دانش نیا
شقایق و شیدا شاکرین

نیایش خواجه زاده



 

شخصیت شناسی همسران وتاثیر آن درسبک زندگی


قسمت اول

قسمت دوم

قسمت سوم

معصومه حسینی

دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره خانواده

ماخذ:فرصتی برای زندگی مشترک بهتر

مترجم :دکتر اقا محمدیان و زهره عدالتی

نُه گام به سوی تربیت مثبت فرزند - قسمت سوم
قسمت سوم



گام سوم: محدودیت هایی را وضع کنید و بر سر اصولتان بمانید.

نظم و انضباط لازمه ی هر خانه ای است. هدف از نظم و انضباط آموختن رفتارهای صحیح و پذیرفته شده به کودک و آموزش «خود کنترل گری» است. کودک برای این که بزرگسالی مسئولیت پذیر شود به این محدودیت ها نیاز دارد.

تعیین قوانین در خانه به کودک کمک می کند انتظارات شما را بداند. برخی قوانین می تواند این ها باشد: تلوزیون نگاه کردن بعد از انجام تمام تکالیف؛ کتک نزدن؛ مسخره کردن؛ ... .

برای قوانین سیستم نظارتی داشته باشید به این معنا که هر عدم تبعیت  از قانونی، پیامدی در پی داشته باشد مثلا از دست دادن برخی امتیازها، نرفتن به میهانی، ... . یک اشتباه معمولی که والدین مرتکب می شوند توجه نکردن به پیامدهاست. اگر قانونی را وضع کنید و نسبت به اجرا یا عدم اجرای آن دقیق نباشید نمی توانید کودک منظم و منضبطی تربیت نمایید. استمرار لازمه ی درونی شدن اصول و قوانین در کودک است. در آن چه انتظار دارید، ثابت قدم باشید.

گام چهارم: زمانی را به کودک اختصاص دهید.

...

ادامه دارد

اخلاقی امیری – کارشناس ارشد روانشناسی بالینی


نقش پدر در تربیت فرزند


ایام ولادت با سعادت حضرت علی (علیه السلام) و روز پدر بهانه ای شد برای این گفتار. در گذشته گمان می رفت نقش پدر نقشی حاشیه ای و کم رنگ است و محدود به نان آوری و اقتداری دورادور. اما امروزه محققان بر این باورند که پدرها نقش بسزایی در تربیت فرزندان ایفا می کنند، حتی پدرهایی که از مهارت فرزند پروری چندانی برخوردار نیستند.

پدران فعال = فرزندان موفق

تاثیر گذاری پدر از همان بدو تولد شروع می شود. تحقیقات نشان می دهد نوزادان پدرانی که نقش فعالی در زندگی فرزند ایفا می کنند از لحاظ عاطفی ایمن تر، در موقعیت های جدید با اعتماد به نفس بیشتر و برای کشف محیطشان مشتاق ترند؛ و در سال های بعد این کودکان اجتماعی تر خواهند بود. نوپایانی که پدر فعال دارند در حل مساله موفق تر بوده و در 3 سالگی ضریب هوشی بیشتری دارند. این کودکان در مقایسه با آن ها که پدر بی تفاوت دارند، هنگام ورود به مدرسه با استرس جدایی و دور بودن از خانه راحت تر کنار می آیند. در مدرسه از لحاظ درسی پیشرفته تر بوده و مشکلات رفتاری و افسردگی در آن ها کم تر است.

این پدران دخترانی با عزت نفس بیشتر و پسرانی مستقل تر دارند که پرخاشگری و تکانش گری در آن ها کمتر است. در سنین بالاتر موفقیت های آموزشی و شغلی آن ها بیشتر و میزان رضایت از خودشان بالاتر است. این افراد در بزرگسالانی، از آستانه ی تحمل و درک و فهم بالاتری برخوردار بوده و در ازدواج موفق ترند.

پدر و مادر: تربیتی متفاوت

پدر و مادر هر یک نقش منحصر به فردی در خانواده ایفا می کند. در حالی که پدرها رقابت، استقلال و پیشرفت را تشویق می کنند، مادرها بر تساوی، امنیت و همکاری تاکید دارند. این تفاوت نگاه بین پدر و مادر را می توان در چهار دسته ی: بازی، خطرکردن، حمایت و انضباط قرار داد.

بازی

در دوران نوزادی و نوپایی، سبک بازی پدر و فرزند، فیزیکی است: همراه با هیجان وکارهای غیرمنتظره. برعکس بازی مادر ملایم و بدون فراز و نشیب است. و کودک از خلال این تعاملات متفاوت با پدر و مادر یاد می گیرد چگونه احساسات و رفتارش را کنترل کند.

خطر کردن

در جایی که مادرها نگران و مراقب سلامت و آسایش فرزندان خود هستند، پدرها انجام کارهای مخاطره آمیز را تشویق می کنند. احتمال این که پدرها فرزندشان را به غلبه بر مشکل ایجاد شده، صحبت با یک غریبه یا رفتن روی نردبان ترغیب کنند، بیشتر است.

حمایت

شاید به خاطر جثه، قدرت یا تمایل ذاتی به حمایتشان است که پدرها محافظان بهتری برای فرزندان در مقابل آسیب ها و ضربات هستند. پدر فعال از آن چه در زندگی فرزندش اتفاق می افتد، شامل نحوه ی تعامل او با همسالان و بزرگترها، آگاه تر است.

انضباط

در حالی که مادرها بیشتر انضباط می کنند، پدر در این زمینه محکم تر و قاطع ترند. تمایل پدر برای مواجهه با فرزند و وادار کردنش به رعایت نظم و قانون بیش از مادر است، آن هم با تکیه بر اقتدر. در آن سو، مادر تلاش می کند با استدلال و تکیه بر وابستگی عاطفی که فرزند به او دارد، بر نحوه ی رفتارش تاثیر بگذارد. این اختلاف تربیتی برای فرزند بسیار موثر است.

خبر خوب برای شما به عنوان یک پدر این است که برای تاثیر گذاری مثبت لازم نیست حتما همواره همراه فرزندتان باشید. یک رابطه ی متوسط نیز می تواند باعث کاهش پرخاشگری، بدرفتاری و افسردگی در آن ها شود.

سخن آخر این که حضور پدری خوب در کنار خانواده نقش بسیار پررنگی در رفاه و خوشبختی فرزندان ایفا می کند. گاهی این حضور می تواند حضوری معنوی باشد. بنابراین با ایجاد تصویری مثبت از پدر برای کودکان محروم از پدر، می توان تا حدی این خلاء را جبران کند..

اخلاقی امیری / کارشناس ارشد روانشناسی بالینی

منبع:

www.parenting.com

نُه گام به سوی تربیت مثبت فرزند - قسمت پنجم

قسمت پنجم




گام پنجم: الگو باشید.

کودک شما به رفتارهای شما نگاه می کند و می آموزد چگونه عمل کند. هر چه فرزند کوچک تر باشد، بیشتر از شما یاد می گیرند. قبل از این که در مقابل کودکتان، داد و بیداد راه بیاندازید یا کتک بزنید، ببینید این همان رفتاری است که می خواهید فرزند شما هنگام عصبانی شدن از خودش نشان دهد؟ بدانید که کودکان لحظه به لحظه شما را می بیند. تحقیقات نشان می دهد که کودکانی که کتک می زنند، الگوی پرخاشگری در خانه دارند.

الگوی رفتارها و ویژگی هایی باشید که دوست دارید در فرزندتان ببینید: احترام گذاشتن، مهربانی، صداقت، داشتن رفتار دوستانه، تحمل. رفتار خودخواهانه نداشته باشید. کاری را برای دیگران انجام دهید بدون آن که توقع جبران یا دریافت پاداش داشته باشید. تشکر خود را اظهار کرده و از ویژگی های مثبت دیگران تعریف کنید. بیش از هر چیز، با کودکتان به گونه ای برخورد کنید که دوست دارید دیگران با شما آن گونه رفتار کنند.

گام ششم:گفت و شنود را اولویت کار خود قرار دهید.

...

ادامه دارد

اخلاقی امیری – کارشناس ارشد روانشناسی بالینی

برگزاری کارگاه آموزشی ویژه اولیا پایه دوم
 

برگزاری کارگاه آموزشی ویژه اولیا پایه دوم با 2 موضوع

 

کارگاه آموزشی "مسئولیت پذیری در کودکان"

زمان: ساعت 9:30 الی 10:30

تاریخ: شنبه 19/10/94

کارگاه آموزشی "بصیرت افزایی و تربیت دینی کودکان"

مدرس جلسه: سرکارخانم صادق مسجدی از مدرسین حوزه

زمان: ساعت 11 الی 12

تاریخ: شنبه 19/10/94

وقتی فرزندتان با دوست صمیمی اش قهر کرده است.

 

مشاهده ی این که فرزندتان با بهترین دوستش ناگهانی قهر کرده و رابطه شان به هم خورده، ناراحت کننده است. قهر و آشتی بین بچه ها امری کاملا عادی است و اجتماعی شدن از خلال همین تجارب و آزمون خطاها، به دست می آید. بچه ها کم کم می فهمند با چه افرادی بهتر کنار می آیند و رفتارهای مورد پسند اجتماعی کدام است. اما غم ناشی از این جدایی هم می طلبد شما فرزندتان را حمایت کنید. به نکات زیر توجه داشته باشید: 

گوش باشید.

به او توجه کنید و قضاوتش نکنید. عبارت هایی چون "من همیشه می دونستم نمی شه به این دختره اعتماد کرد" فقط آتش خشم و آزردگی فرزندتان را بیشتر خواهد کرد. به احتمال زیاد او دوستش آشتی خواهد کرد و این گفته های شما سر راه دوستی آن ها قرار خواهد گرفت. همین که سرتان را با تاسف تکان دهید و بگویید "خیلی سخته" کافی است.

 مراقب نصیحت ها باشید.

این که برای او یکی دو تا راهنمایی و نصیحت داشته باشید،  خوب است اما اگر او مایل نیست او را تحت فشار قرار ندهید؛ او ناراحت تر خواهد شد. اگر می بینید کودکتان در اشتباه است با ملایمت به او خاطر نشان کنید که "فکر نمی کنی با این کارت ممکنه دوستت رو ناراحت کرده باشی؟"

 دخالت نکنید.

با میل تماس با والدین دوست فرزندتان به منظور بهبود رابطه، مبارزه کنید.

 سعی نکنید برایش دوست صمیمی جدید پیدا کنید.

این که بخواهید بلافاصله برای او دوست صمیمی جدیدی جایگزین کنید امکان پذیر نیست. با گذشت زمان فرزند شما یا آشتی خواهد کرد یا خودش دوست صمیمی دیگری پیدا می کند. دوستیابی بخشی از فرایند رشد است و بچه ها خودشان می توانند این فرایند را طی کنند. دخالت شما اوضاع را بدتر خواهد کرد.

 سرگرمش کنید.

این کار را حتما انجام دهید. او را با فعالیت های مختلف سرگرم کنید: ورزش، بازی یا هر چیزی که او را خوش حال می کند. این یک اصل است: هر چه در زندگی مشغول تر باشید شاد تر خواهید بود. با این کار علاوه بر این که فرزندتان سرگرم خواهد شد، در معرض تعاملات اجتماعی بیشتر قرار خواهد گرفت و آزموده تر و با تجربه تر خواهد شد.

 از زندگی خود بگویید.

این که فرزندتان بداند وقتی در سن و سال او بوده اید شما هم تجارب از این دست داشته اید و هنوز هم زنده اید و شاد، به او کمک بزرگی خواهید کرد.

اخلاقی امیری – کارشناس ارشد روانشناسی بالینی

فعـالیت هـای واحـد مشـاوره در هفته بهداشـت و روان دوره دوم-واحد5

فعـالیت های واحـد مـشاوره در هـفته بهداشت و روان

  1. جلسه هماهنگی مدیریت و معاونین و مشاور
  2. سخنرانی مشاور دبستان پیرامون موضوع ویژگی های انسان سالم
  3. سخنرانی استاد سیامکی برای اولیا در رابطه با کنترل استرس و فشارهای روانی در کودکان
 
پیام مشاور
 
 
هفته خانواده اسلامی مبارک
 برای مشاهده مطلب
 
 
کلیک کنید
 
دخترم مدرسه اش را خیلی دوست دارد!

 

چه کنیم فرزندمان در مدرسه شادتر باشد؟

خیلی مهم است که بچه ها با دیدی مثبت و پر از انگیزه، روانه ی مدرسه و کلاس درس شوند. خیلی کارها برای دختر/پسر مدرسه ای خود انجام می دهید: خرید لوازم التحریر، تهیه ی میان وعده، تنظیم وقت خوابشان... . اما این کافی نیست. شما می توانید به سهم خود، کاری کنید فرزندتان مدرسه و کلاسش را دوست داشته باشد

جهت دریافت فایل کامل اینجا کلیک کنید.

اخلاقی امیری/مشاور دوره ی اول

مهارت های مطالعه

مهارت های مطالعه (1مطالعه موثر)

دوستان خوبم برای پیشرفت در امور درسی باید بر مهارت های مطالعه خود بیفزاییم اکنون چند نکته طلایی را خدمتتان ارایه میکنم .

  1. هدف خود را از مطالعه مشخص کنید تابهتر یاد بگیرید.
  2. همیشه برنامه ی ثابت و جای ثابتی برای مطالعه داشته باشید .
  3. درحال خستگی و خواب آلودگی مطالعه نکنید .
  4. برای داشتن حافظه ی بهتر خواب کافی داشته باشید .
  5. در هنگام مطالعه یاد داشت برداری داشته باشید .
  6. زیر نکات مهم خط بکشید و شب ها قبل از خواب یادداشت هایتان را مرور کنید.
  7. باعلاقه مطالعه کنید و نگرشتان نسبت به درس را مثبت کنید.
  8. با دقت و تمرکزمطالعه کنید .
  9. هنگام مطالعه روی مطالب یادگرفته شده فکر کنید .

موفق باشید دوستان خوبم

مشاور شما: معصومه حسینی

ماخذ: اصول ونکات کلیدی مطالعه

مولف :دکتر مرتضی حاج بابایی

من و فرزندم ارتباطی محکم داریم
 

من و فرزندم ارتباطی محکم داریم

قسمت اول...

اخلاقی امیری/مشاور مدرسه

دلتان می خواهد والدین بی نقصی باشید؟ دوست دارید فرزندی شاد، سالم و خوش رفتار تربیت کنید؟ می خواهید فرزندتان بدون تذکر شما مسئولیت هایش را انجام دهد؟

رمز این خواسته ها در برقراری رابطه ی نزدیک تر با فرزندتان است.

1-از همان اول، پایه ریزی تان باید محکم  باشد!

نزدیکی بین والد و کودک در مسیر زندگی، نتیجه ی میزان ارتباط والد و نوزاد از همان بدو تولد است. تحقیقات نشان می دهند پدرهایی که هنگام تولد فرزندشان، یک یا دو هفته مرخصی می گیرند و در کنار همسر و نوزادشان می مانند، در سایر مراحل زندگی از جمله نوجوانی می توانند رابطه ی نزدیک تری با فرزندشان برقرار کنند.

2-به خاطر داشته باشید که هر رابطه ای نیاز به مراقبت دارد.

رابطه ی خوب والد فرزندی درست مثل یک زندگی مشترک خوب، خود به خود ایجاد نمی شود . با این که مادر و پدر فطرتا به نوزادشان عشق می ورزند -اگر غیر از این بود، اثری از گونه ی انسانی باقی نمانده بود- اما باید مراقب بود با  افزایش سن کودک، این دلبستگی فطری به تدریج از بین نرود. فرزندان به خودی خود والدینشان را دوست دارند و تا زمانی که ما به این رابطه ضربه نزنیم، محکم باقی می ماند.

3-زمانی اختصاصی با فرزندتان سپری کنید.

کیفیت مهم تر از کمیت است، اما فرض کنید پس از ماه  ها که شما تمام وقت مشغول کار بوده اید و به ندرت با همسرتان وقت سپری کردید، طوری برنامه ریزی می کنید که یک بعد از ظهر را با او باشید. آیا او همان ابتدای کار تمام ناگفته هایش را با شما در میان می گذارد؟ یا تمام ناراحتی هایش از نبود شما از بین می رود؟

در هر رابطه ای، کمیت مکمل کیفیت است. نباید انتظار داشت وقتی شما مشغول گرفتاری های زندگی هستید و دخترتان زمان زیادی را در دنیای مجازی می گذراند، رابطه ی خوبی با او داشته باشید. با این که گریزی از فشار سبک زندگی کنونی نیست، اما برای برقراری رابطه ای بهتر با فرزندانتان، باید برایش وقت بگذارید. رابطه به خودی خود پابرجا باقی نمی ماند.

4-اساس هر رابطه ی خوب بر اعتماد است.

اعتماد (trust) در سال اول زندگی پایه ریزی می شود، آن زمان که نوزاد یاد می گیرد هر زمان که به شما نیاز داشته به دادش می رسید. در پایان سال اول زندگی محققان می تواند میزان دلبستگی ایمن کودک را ارزیابی کنند به این معنا که کودک به والدین اعتماد دارد و می  داند که آن ها نیازهای عاطفی و جسمانی او را برآورده خواهند کرد.

در گذر زمان، اعتماد کودک به شیوه های دیگری به دست می آید: اگر می گویید با او بازی خواهید کرد، به قولتان عمل کنید، تحقیرش نکنید، اگر می گویید فلان ساعت دنبالش خواهید رفت، مقید به آن زمان باشید، ...

از سوی دیگر، ما نیز با داشتن نگاه مثبت به کودک و این انتظار که بهترین عملکرد را داشته و باور به خوبی ها و استعدادهایش، حس اعتماد را در آن ها گسترش خواهیم داد.

 اعتماد به معنی پذیرفتن بی قید و شرط و کورکورانه ی آن چه دختر نوجوانتان می گوید، نیست. اعتماد به این معناست که هر قدر هم که بد رفتاری داشت، هم چنان به او امیدوار باشید و رهایش نکنید.

5-تشویق، تشویق، تشویق

کودک را مانند دانه ای فرض کنید که مراحل رشد و در نهایت میوه دهی را در خود نهفته دارد. اگر برگ های گیاه شما زرد شود، به این فکر می کنید که شاید به نور بیشتری نیاز دارد، آب دهی اش باید افزایش پیدا کند یا نیاز به کود مناسب دارد. شما هیچ گاه گیاه را مورد انتقاد قرار نمی دهید و سرش داد نمی کشید که در مسیر نور و موقعیت مناسب رشد پیدا کند.

کودکان هر روز تصوری از خود و دنیای اطراف شکل می دهند. آن ها برای این که نظری مثبت نسبت به خود و توانمندی هایشان داشته باشند، به تشویق شما نیاز دارند. آن ها باید بدانند که شما در کنارشان هستید نه در جبهه ی مقابل. اگر بیشترِ آن چه به او می گویید امر و نهی و انتقاد باشد، کودک شما احساس خوبی نسبت به خودش نداشته و شما را متحد و دوست خود نمی داند. کنترل اوضاع از دست شما خارج خواهد شد و او نیز آن چه که هر کودکی به آن نیاز دارد را از دست می دهد: نیاز به بزرگسالی که مطمئن است هوایش را دارد.

 

ادامه دارد...

 
من و فرزندم ارتباطی محکم داریم

من و فرزندم ارتباطی محکم داریم

قسمت دوم

تهیه: اخلاقی امیری/ مشاور مدرسه

 

دلتان می خواهد والدین بی نقصی باشید؟ دوست دارید فرزندی شاد، سالم و خوش رفتار تربیت کنید؟ می خواهید فرزندتان بدون تذکر شما مسئولیت هایش را انجام دهد؟

رمز این خواسته ها در برقراری رابطه ی نزدیک تر با فرزندتان است.

  1. به یاد داشته باشید که احترام دو جانبه است.

این یک اصل بدیهی است! اما بسیاری از ما در ارتباط با فرزندانمان آن را فراموش می کنیم. شما به عنوان پدر و مادر باید محدودیت ها و قوانینی را وضع کنید؛ اما اگر این کار را محترمانه و توام با دلسوزی و همدلی انجام دهید، فرزندتان یاد می گیرد با دیگران و با خودش محترمانه رفتار کند.

  1. ارتباط تابلو فرشی است که رج به رج آن از داد و ستدهای روزانه بافته می شود.

قرار نیست کار خاصی برای برقراری ارتباط با فرزندتان انجام دهید. خوشبختانه –یا متاسفانه- هر تعاملی، حتی جزئی ترین آن ها مثلا یک چشمک زدن، رابطه را می سازد. خرید، شستن ماشین و حمام کردن همان قدر اهمیت دارند که یک سخن رانی بلند بالا و غرّا. نمی خواهد اسباب بازی هایش را به دوستانش بدهد، یا به موقع بخوابد یا تکالیفش را انجام دهد؟ شیوه ای که شما به این مسائل پاسخ می دهید جزئی است که کل رابطه ی شما و فرزندتان و در نگاهی کلی تر رابطه ی او و دیگران را شکل می دهد.

  1. الگوی روابط از همان کودکی ایجاد می شود.

آیا وقتی کودک چهارساله ی شما یک ریز در مورد دوستان مهدش حرف می زند، به او گوش می دهید، حتی زمانی که کار بسیار مهمی دارید؟ اگر این چنین است، هنگامی که چهارده ساله شد در مورد دوستانش و چیزهایی که بین آن ها می گذرد، راحت تر صحبت خواهد کرد.

درست است هنگام انجام کارهای مهم، تمرکز بر روی صحبت های کودکانه ی او، سخت است، اما اگر واقعا به حرف هایش گوش ندهید، دو اتفاق رخ می دهد: شما فرصت یادگیری و آموزش به کودکتان را از دست می دهید، هم چنین او به این نتیجه می رسد که به حرف هایش گوش نمی دهید، پس صحبت با شما فایده ای ندارد.

  1. اینقدر به خود نگیرید!

دختر نوجوانتان محکم در اتاقش را می بندد. پسر ده ساله ی شما می گوید «مامان، تو منو درک نمی کنی» بچه ی چهارساله ی شما می گوید «بابا ازت متنفرم!» یادتان باشد که شخصی سازی نکنید. فرزند شما با شما مشکلی ندارد، فقط در آن لحظه احساسات در هم زیادی بر او غالب شده، نتوانسته خودش را کنترل کند و در ابراز پخته و بالغانه ی احساسات و هیجاناتش ناتوان بوده است. اگر این واکنش ها را به خودتان بگیرید، زخمی و رنجور خواهید شد و در نتیجه: یا زخم را می بندید یا ضربه می زنید یا هر دو. که هر کدام از این ها وضعیت را بدتر خواهد کرد.

هنگام مواجهه با بدرفتاری هایی از این دست:

  • نفس عمیق بکشید
  • به خود زمان بدهید تا درد این بدرفتاری کم شود
  • به خودتان یادآوری کنید فرزندتان دوستتان دارد اما در آن لحظه گیج و آشفته بوده
  • تلاش کنید آرام تر  از همیشه صحبت کنید
  • سعی کنید خودتان را جای کودکی بگذارید که به شدت ناراحت است
  • به این فکر کنید چگونه می توانید واکنشی توام با آرامش و سازنده داشته باشید

البته این حفظ آرامش به معنای نبود قواعد رفتاری و این که کودک شما حق دارد به شما بی احترامی کند، نیست. هدف این است واکنشی که در آن لحظه به بدرفتاری و بی احترامی فرزندتان نشان می دهید، نه از سر عصبانیت، که از سر آرامش و محبت باشد.

  1. در مقابل تکانه ی تنبیه کردن، مقاومت کنید!

در مقابل کسی که به شما صدمه زده، تهدیدتان کرده یا تحقیرتان کرده و بعد می گوید «به خاطر خودت این کار را کردم» چه حسی دارید؟ بچه ها به راهنمایی ما نیاز دارند، اما تنبیه از هر نوع آن، استحکام رابطه را کم می کند و در نتیجه بد رفتاری کودک بیشتر خواهد بود.

  1. اجازه ندهید در ساختمان ارتباطی شما رخنه ایجاد شود.

اگر احساس می کنید در رابطه ی شما و فرزندتان، مشکلی وجود دارد، سعی کنید به شیوه ای مثبت ترمیمش کنید. زمانی که به نظر می رسد فرزندتان مایل است شما را کنار بزند، کناره گیری از رابطه اشتباه است. البته استفاده از «کناره گیری» اگر موقتی باشد و یک راهکار تربیتی، بلا مانع است.

  1. پس از هر جدایی، پیوند ایجاد کنید.

پدر و مادر به صورت طبیعی هسته ای هستند که بچه ها دور آن ها می گردند. اگر بچه ها را از خود برانیم، دور معلم، مربی، وسایل کامپیوتری یا همسالان خواهند گشت. وقتی فیزیکی به یکدیگر بپیوندیم، هیجانی هم خواهیم پیوست.

  1. در دسترس باشید.

سعی کنید زمانی که فرزندتان وارد خانه می شود، حضور داشته باشید تا حرف هایش را بشنوید. فرزند کوچک تر شما تمام اتفاقات مهمش را بازگو می کند و شما او را می شنوید. فرزند نوجوان شما شاید کمتر حرف بزند، ولی همین که در مکانی باشد که شما هستید و از دل تعاملات عادی، شنیده می شود.

البته به یاد داشته باشید، در دسترس بودن ذهنی بسیار مهم است. فرزند شما در دسترس بودن عاطفی و هیجانی شما را حس می کند. اگر فرزند شما به این نتیجه برسد کارهای شما از او حرف ها و احساسات او مهم تر است، به سمت و سوی دیگری گرایش پیدا می کند و مسلما این شکست است بیشتر برای ما والدین تا آن ها.

ده روش برای پیشگیری از بروز مشکلات رفتاری
 

 همیشه پیشگیری بهتر از درمان است و در اصول تربیت فرزند نیز این قاعده حکم فرماست. اگر بتوانید از شروع مشکلات رفتاری جلوگیری کنید، خانواده ای بسیار شادتر خواهید داشت. پیشگیری از بروز مشکلات رفتاری نیازمند صرف وقت و تلاش بیشتر است؛ که این صرف وقت و تلاش بیشتر، سرمایه گذاری سود آوری است که می تواند در دراز مدت خیال آسوده و فراغت بال را با خود به ارمغان آورد.

 

ده روش برای پیشگیری از بروز مشکلات رفتاری

1.رابطه ی سالم

درست مثل ما بزرگترها که اگر رئیس خود را دوست داشته باشیم و نزد ما شخصیت قابل احترامی داشته باشد، سخت تر و مصمم تر کار می کنیم، کودکان این گونه اند. پس ارتباطتان به نحوی باشد که فرزندتان شما را دوست بدارد و به شما احترام بگذارد.

 

2.قوانین واضح وضع کنید.

اگر بچه ها ندانند دقیقا چه از آن ها می خواهیم، رفتار مناسبی هم نخواهند داشت. فهرستی از کارهایی که انتظار داریم انجام دهند را تهیه کنید و دقیقا مشخص کنید این کارها در خانه یا در بیرون از خانه چگونه باید انجام شود.

 

3.پیامدها باید مشخص باشد.

فرزند شما باید بداند  اگر قوانینی که وضع شده را نقض کند چه اتفاقی می افتد. پیامدهایی واضح و در قالب زمان مشخص تعریف کنید.

 

4.چارچوب و ساختار فراهم نمایید.

بچه ها زمانی که در موقعیت قابل پیش بینی و برنامه ریزی شده قرار گیرند، عملکرد بهتری خواهند داشت. زمان انجام تکالیف، رسیدگی به کارهای شخصی، بازی، ... .

 

5.رفتار خوب را تحسین کنید.

همه ی ما از معجزه ی تحسین آگاهیم اما اغلب فراموش می کنیم رفتار مثبت را تحسین کنیم و زمانی متوجه فرزندمان می شویم که خطایی از او سر زده باشد. تلاش هایش را تحسین کنید و هر زمان رفتار مثبتی از او دیدید آن را خاطر نشان کنید.

 

6.گروهی کار کنید.

مراقبان کودک: مادر، پدر، مادربزرگ و مربی و .... هر چه هماهنگ تر باشند، نتیجه بهتر خواهد بود. . با این حال فراموش نکنید اختلاف نظر بین افراد اجتناب ناپذیر است.

تلاش کنید در مورد استراتژی های تربیتی با مراقبان کودک صحبت کرده و آن ها را قانع کنید که چرا باید این گونه رفتار کرد تا هماهنگی بین شما به حداکثر برسد.

 

7.احساسات را به او بیاموزید.

وقتی کودکان احساساتشان را بشناسند، بیشتر احتمال دارد بر آن ها کنترل داشته باشند. به عنوان مثال به او یاد دهید بین ناراحتی، ناکامی و ناامیدی تفاوت وجود دارد.

 

8.کنترل تکانه را به او بیاموزید.

با انجام بازی های مختلف و وضع نظم و انضباط به او در کنترل پرخاشگری و لجبازی کمک کنید.

 

9.از سیستم پاداش استفاده کنید.

سیستم پاداش دهی یکی از روش های موثر پیشگیری از بروز مشکلات رفتاری است. رفتاری را که می خواهید تغییر دهید را مشخص کنید و به کودک صورت موفقیت، امتیاز دهید. با رسیدن امتیاز ها به حد نصاب مشخص شده، فرزند شما به پاداشی که برایش مشخص کرده اید دست می یابد.

 

10.نگاه رو به جلو داشته باشید.

به مشکلات رفتاری قبل از این که شروع شوند، فکر کنید. به عنوان مثال، قرار است تبلت مشترکی برای دو فرزندتان تهیه کنید. مشکل بالقوه، دعوا بر سر استفاده از تبلت است. بنابراین برای جلوگیری از دعوا، برنامه ی مشخصی وضع کرده و نوبت استفاده ی هر کدام را به بچه ها اعلام کنید و بیان کنید در صورت ایجاد دعوا، یک یا هر دوی آن ها از استفاده از تبلت محروم می شوند.

وقتی شما از قبل به مساله ی بالقوه فکر کنید، بسیاری از آسیب های آن را شناسایی کرده و از بروز آن جلوگیری خواهید کرد.

 

تهیه: اخلاقی امیری/ مشاور مدرسه

روز شمار هفته ی بهداشت روان
 

با شعار:
«کمک های اولیه روان شناخت
ی و سلامت روان برای همه»

 

روز

تاریخ

عنوان

شنبه

24/7

سلامت روان و خودشکوفایی

یک شنبه

25/7

سلامت روان و شادابی در زندگی

دوشنبه

26/7

سلامت روان و پرهیز ازخشونت

سه شنبه

27/7

سلامت روان و زندگی اجتماعی

چهارشنبه

28/7

سلامت روان و معنویت و حیات طبیه

پنج شنبه

29/7

سلامت روان و هوش عاطفی و مشارکت جمعی

جمعه

30/7

سلامت روان و خود آگاهی و خردمندی

 
مسابقه کتابخوانی (ویژه نوروز 97)

هوالحق

بوی جان می آید اینک از نفس های بهار

دستهای پر گل اند این شاخه ها ، بهر نثار

با پیام دلکش ” نوروزتان پیروز باد

با سرود تازه هر روزتان نوروز باد

باسلام به  شما اولیا گرانقدر وفرهیخته

باتوجه به آسیبهای اجتماعی موجود ودر جهت توامند سازی خانواده  ودرراستای پیشگیری از این آسیبها در خانواده برآن شدیم تا مسابقه کتابخوانی را خدمتتان ارایه کنیم

 عنوان کتاب

پيشگيري اولیه  از اعتیاد باتمرکز بر خانواده

مولف

دکتر شهرام محمد خانی ودکتر ربابه نوری

خواهشمندیم  فایل کتاب را مطالعه نموده و پاسخ  مسابقه راتا دو شنبه 20 فروردین به دفتر  مشاوره آموزشگاه تحویل دهید   . به نفرات برگزیده به رسم یادبود جوایزی اهدا خواهد شد

دریافت فایل کتاب

دریافت سوالات مسابقه

جلسه آموزش خانواده باموضوع بلوغ وارتباط موثر با نوجوان

در این جلسه  استاد، دکتر اکبری  در موردشناسایی بلوغ و وبلوغ زود رس (علایم جسمانی وروانی )آ ن  بیاناتی را ارایه نمودند . والدین با ویژگیهای سبک های فرزند پروری و نحوه برخورد با کودک ونوجوان آشنا شدندو استاد بهترین سبک فرزند پروری را سبک مقتدرانه اعلام نمودند.وبخش دیگر جلسه پاسخگویی استاد به سوالات مخاطبان پیرامون تربیت فرزندانشان بودجلسه ازساعت16:30  آغاز ودر ساعت 19 به پایان رسید.

 

دعـوتـنامـه
با سلام و عرض ادب خدمت شما
احتراما از شما ولی گرامی دعوت می شود تا در کارگاه آموزشی با موضوع بلوغ و ارتباط موثر که با حضور آقای دکتر اکبری عضو هیات علمی دانشگاه برگزار می شود حضور به هم رسانید.
حضور به موقع شما مزید امتنان خواهد بود
زمان برگزاری جلسه:
روز سه شنبه 8 اسفند ماه
ساعت 16:30 الی 17:30
مکان جلسه :
نمازخانه دبستان دخترانه امام رضا (ع) واحد 5
بلوار سجاد خیابان حامد جنوبی بین 11 و 13
 
اسامی دانش آموزانی که اولیا آنها در جلسه دوم آموزش خانواده حضور داشتند

 

اسامی دانش آموزانی که اولیا آن ها در جلسه دوم آموزش خانواده حضور داشتند.

با موضوع مسئولیت پذیری و نظم

 

پـــایه چـــهارم
 

1

نازنین زهرا تاجیک

چهارم1

12

فاطمه حضوری

چهارم2

2

سیده صبا رضائیان

چهارم1

13

ریحانه خلیلی

چهارم2

3

ساحل سبزواری

چهارم1

14

زهرا محولاتی

چهارم2

4

نگار شکفته

چهارم1

15

کوثر جاودانی

چهارم3

5

محیا کتیبه

چهارم1

16

نگار یزدانی

چهارم3

6

کوثر مهمان نواز

چهارم1

17

فرزانه امین زاده

چهارم4

7

صبا اقبالی

چهارم2

18

الهه دانشمند نیا

چهارم4

8

کیانا اکرانی

چهارم2

19

نازنین فاطمه رمضان پور

چهارم4

9

زهرا آذرنوش

چهارم2

20

سیده ساجده شاکری

چهارم4

10

تسنیم برادران

چهارم2

21

زهرا مقربی

چهارم4

11

ساینا نوری

چهارم4

22

فاطمه تقی زاده

چهارم4

 
پـــایه پـــنـــجـــم
 
 

1

آتنا اسلامی

پنجم1

16

مریم دهقان نیری

پنجم3

2

آیدا البرزی

پنجم1

17

یگانه رضایی

پنجم3

3

آیلین جعفری نیا

پنجم1

18

زینب طلوعی

پنجم3

4

مینوخوش سیما

پنجم1

19

یاسمین غیور

پنجم3

5

سارینا سلطانی

پنجم1

20

سمانه محمد نیا

پنجم3

6

دلارام طیفوری

پنجم1

21

طنین یار احمدی

پنجم3

7

روژینا محروقی

پنجم1

22

غزل احمدی

پنجم4

8

ساره احمدی

پنجم2

23

دیانا اکتشافی

پنجم4

9

ثنا استادی

پنجم2

24

ملیکا ایلاقی

پنجم4

10

کوثر افشین فر

پنجم2

25

الینا جابری

پنجم4

11

دینا آهومنش

پنجم2

26

هانیه غلامعلی زاده

پنجم4

12

نرجس فاطمی

پنجم2

27

هلیا کاملان

پنجم4

13

باران براتیان

پنجم3

28

مهلا مشیریان

پنجم4

14

فاطمه سادات جهانسوز

پنجم3

29

نیکی نصیر زاده

پنجم4

15

یاسمین خادم الرضا

پنجم3

30

زینب رحیم خان کریمی

پنجم4

 
پـــایه شـــشـــم
 
 

1

حسنا اعتمادی

ششم1

12

ویدا رحیمی

ششم2

2

نرگس امیری

ششم1

13

ثمین فیاض بخش

ششم2

3

عارفه امیری

ششم1

14

مرضیه قربانی

ششم2

4

نادیا حسین زاده

ششم1

15

صائمه توکلی

ششم3

5

نادیا شکفته

ششم1

16

نیایش شادمان

ششم3

6

الهه شمس زاده

ششم1

17

مهتا شب بو

ششم3

7

یکتا عامل

ششم1

18

پرنیان قاسمس

ششم3

8

مریم فهمیده

ششم1

19

سحر گلستانی

ششم3

9

کیانا کلیدری

ششم1

20

زهرا میری نژاد

ششم3

10

مائده نیکدل

ششم1

21

بهار اقدس طینت

ششم4

11

نسترن پژومند

ششم2

22

ستایش کاظمی

ششم4

فعـالیت هـای واحـد مشـاوره در هفته بهداشـت و روان دوره دوم-واحد5
آشنایی با مهارت های مطالعه

دوست خوبم برای این که بتوانی در امر تحصیل موفق باشی باید با مهارت های مطالعه آشنا شوی

بارعایت این نکات شما می توانید درس را زودتربفهمید وبهتر یاد بگیرید .

اولین نکته مهم روش مطالعه است که بسیار مهم و تاثیر گذار است که خدمتتان ارایه میکنم.....

قسمت اول

 

دریافت مطالب بسیار آموزنده

"" آشنایی با مهارت های مطالعه ""

 

قسمت دوم

 

مطالعه به روش پرسشی

 

معصومه حسینی
مشاوره آموزشگاه

همایش گفتمان خانواده ی رضوی
 

 

سلام علیکم ، مفتخریم در ایام نورانی دهه مبارک فجر میزبان شما فرهیختگان عزیز در گفتمان والدین رضوی

 

با حضور دکتر غلامعلی افروز استاد ممتاز دانشگاه تهران و دکترای روانشناسی

 

با موضوع :«آسیبهای مهم دوره (کودکی و نوجوانی ) وراهکارهای علمی برای پیشگیری از آن (خانواده سلامت محور)

 

به منظور بهره برداری از وفت و محتوای جلسه حضور به موقع شما مزید امتنان است.

 

زمان :  تاریخ  21 بهمن ماه 1395 راس ساعت 15

مکان : بلوارشهید  فرامرزعباسی ، شهید عباسی 25 دبیرستان علوم ومعارف اسلامی رضوی

 

فخریان     مدیرعامل بنیادفرهنگی رضوی

برنامه مطالعاتی نوروز – ویژه پایه های پنجم و ششم

 

دانش آموزان عزیز:

هرچند تعطيلات نوروز براي شما فراغت و شادكامي را به همراه دارد، اما اگر از اين ايام براي مطالعه استفاده نكنيد، در گذراندن آزمون هاي پايان سال با مشكل مواجه خواهید شد.

بروشور اولیا

بروشور دانش آموز

برنامه مطالعاتی – پایه پنجم

برنامه مطالعاتی – پایه ششم

پیامد منطقی
 

 

اخلاقی امیری/مشاور پایه های اول تا چهارم

رفتار بدی از بچه سر زده است؛ روش صحیح مواجهه با آن چیست؟

به مجموعه رفتارهای تربیتی که موجب کاهش رفتار منفی یا افزایش رفتار مثبت می شود، روش های انضباطی گفته می شود که در این میان استفاده از «پیامد منطقی»، روشی مناسب برای آموزش کنترل بهتر رفتار به کودک است.

 

پیامد منطقی چیست؟

پیامدهایی که پس از رفتار بروز می کنند، یا طبیعی هستید یا وضع شده. «پیامد طبیعی» بر جریان عادی وقایع استوار است و بدون دخالت دیگران اتفاق می افتند. در این موارد از قبل باید پیامد رفتار کودک را به بگوییم اما اگر کودک توجه نکرد، به او اجازه می دهیم تا وقایع را به صورت عادی تجربه کند. یک مثال آشکار در این زمینه هشدار به کودک در مورد داغ بودن بخاری است. حال اگر او اصرار دارد به بخاری دست می زند و دستش می سوزد.

بر خلاف پیامد طبیعی، پیامد منطقی توسط والدین وضع می شود. این پیامدها در ارتباط با رفتار معنی پیدا می کند. پیامد منطقی تنبیه نیست و صرفاً نتیجه ی رفتار است. به عبارت دیگر پیامد منطقی تنبیه قابل پیش بینی متناسب با جرم است. مثال دختر شما بعد از ظهرها که وقت استراحتتان است با صدای بلند تلویزیون تماشا می کند تنبیه این است که او را از دوچرخه سواری بعد از ظهر محروم کنید؛ اما در روش استفاده از پیامد منطقی، دختر شما می داند اگر موقع استراحت شما با صدای بلند تلویزیون تماشا کند روز بعد حق استفاده از تلویزیون را در آن ساعات ندارد.

 

چه کنیم تا پیامدهای منطقی موثر باشند؟

  • پیش آگهی:

زمانی پیامدهای منطقی موثر واقع می شوند که فرزند شما در مورد آن ها پیش آگهی داشته باشد. به عنوان مثال دختر شما این هشدار را دریافت می کند اگر اسباب بازی هایش را جمع نکند، فردا حق استفاده از آن ها را نخواهد داشت. بعد جای اعتراضی برایش باقی نمی ماند که روشتان ناعادلانه است. با این روش شما حق انتخاب رفتار و هم چنین مسئولیت پذیری در قبال رفتارهایش را به او آموخته اید.

  • تناسب:

پیامدهای منطقی معمولا به معنی حذف یک فعالیت مورد علاقه برای مدت زمان مشخص است. یک ماه محروم کردن فرزندتان از دوچرخه سواری به احتمال زیاد روش موثری نیست. در واقع، کودک شما کاری که منجر به محرومیت شده است را فراموش خواهد کرد. بنابراین رعایت تناسب زمان محدودیت اعمال شده ،برای موثر واقع شدن پیامد منطقی ضروری است. معمولا محرومیت 24 ساعته، به نظر می رسد زمان کافی و موثری باشد.

همچنین پیامدهای منطقی باید متناسب با رشد باشند. انتظارات شما باید منطقی، واقع گرایانه و همخوان با سن کودک باشد. به عنوان مثال، انتظار از یک بچه 7 ساله که قوانین منچ بازی را رعایت کند، منطقی است اما داشتن همین انتظارات از بچه ای 4 ساله ای که هنوز توانایی فهم و درک قوانین را ندارد، دور از انتظار است.

  • همزمانی:

پیامدها زمانی موثر واقع می شوند که تقریبا بلافاصله بعد از انجام رفتار بد، اعمال شوند. اگر فرزند شما امروز بدرفتاری داشته است و تا فردا پیامد کارش را نچشد، بین رفتار و پیامد، تداعی ایجاد نشده و در نتیجه یادگیری اتفاق نمی افتد.

  • قاطعیت توام با محبت:

هنگام اعمال پیامد، در عین حال که محکم و قاطع هستید باید مهربان نیز باشید. اگر داد و بیداد راه بیاندازید یا عصبانی باشید، روش شما بیشتر تنبیه به نظر می رسد و جنبه ی تربیتی آن کمرنگ خواهد شد. در نتیجه فرزندتان، بیشتر از این که به رفتار و انتخابش و این که چه کند این اتفاق دوباره رخ ندهد، توجه کند، به عصبانیت شما توجه خواهد داشت.

 

در پایان یادآوری این نکته لازم است که پیامدها باید به شکلی مداوم به کار روند. به طور کل در امر تربیت استمرار بسیار مهم است. «پیامد منطقی» باید به گونه ای به کار رود که کودک متقاعد شود که نتیجه ی رفتار غلط خود او است.

نباید چند روز پس از انجام این روش ها، انتظار معجزه داشت. باید به یاد داشته باشیم که مدت زمان زیادی طول کشیده تا رفتار کودک شکل بگیرد و تغییر رفتارش با روش جدید بیش از دو ماه طول می کشد بنابراین مأیوس نشوید.

 

مثال هایی از پیامدهای منطقی:

  • پسر 8 ساله ی شما در آپارتمان توپ بازی می کند و به وسایل خانه صدمه می زند. او مجبور است در صورت شکستن لامپ یا ... از پول توجیبی خود، صدمه ی به وجود آمده را جبران کند.
  • دختر 4 ساله ی شما عروسک هایش را جمع نمی کند. وقتی بازی اش تمام شد و عروسک را جمع نکرد، برای یک روز به آن اسباب بازی ها نمی تواند دسترسی داشته باشد.
  • دختر 9 ساله ی شما صبح ها به خاطر آهسته انجام دادن کارهایش دیر حاضر شده و سرویس مدرسه را از دست می دهد. او مجبور است پول آژانسی که او را به مدرسه می رساند یا هزینه ی بنزین مصرفی اتومبیل پدر/مادر را، خودش پرداخت کند.
  • دختر 7 ساله ی شما عادت ندارد کفش هایش را در جا کفشی بگذارد؛ هر بار که کفش هایش را رها شده دیدید، یک لنگه کفش او را چند پله پایین تر بیاندازید.
آزمون محاسبه رضایت از زندگی مشترک
 

آزمون محاسبه رضایت از زندگی مشترک

ویژه پدران و مادران

به مناسبت روز تکریم خانواده

 

دانلود فایل آزمــــــــــــون

 

واحد مشاوره آموزشگاه

 
کارگاه آموزشی ویژه اولیا پایه سوم
 

موضوع: "کارگاه آموزشی" املا

هدف: راهکارهای تقویت املابا تاکیدبر افزایش دقت و تمرکز در دانش آموزان

مدرس جلسه: سرکارخانم علیزاده مدرس دانشگاه فرهنگیان

زمان: 29 آذر ماه 94

برگزاری کارگاه آموزشی ویژه اولیا ششم
 

موضوع: نوجوانی و آشنایی با رفتارهای پرخطر

هدف: ارائه راهکارهای تربیتی به والدین

مدرس جلسه: سرکارخانم حسینی کارشناس ارشد مشاوره

زمان:یکشنبه 29 آذر ماه 94

مشق هایت را بنویس!!
 

 

اخلاقی امیری/مشاور پایه های اول تا چهارم

سوال: آیا یادآوری دائم به بچه ها در مورد انجام تکالیفشان صحیح است؟

پاسخ:

بسیاری از بچه ها مشق شب را دوست ندارند و بابت این نمی توان آن ها را سرزنش کرد. بعد از شش هفت ساعتی که در مدرسه گذرانده اند، بچه ها کارهای زیادی برای انجام دارند که برایشان جذاب تر از نوشتن مشق است. با این حال می توان به بچه ها کمک کرد تکالیفشان را به موقع انجام دهند و در مدرسه موفق باشند.

با این که گوشزد کردن به نظر موثر می رسد، با این حال روش های موثرتر دیگری وجود دارد که می توان برای ترغیب بچه ها به انجام تکالیفشان به کار برد.

 

اشکال تذکر دادن چیست؟

1- وقتی تذکر می دهید انگار که مسئولیت شما در انجام تکالیف بیشتر از فرزندتان است. وقتی تمام بعد از ظهر در حال غر زدن و یادآوری به دخترتان برای نوشتن مشق هایش هستید، انرژی بیشتری گذاشته اید و سهم شما در انجام تکالیف، بیشتر است!

2- یادآوری مکرر، آن هم تا زمانی که بلاخره فرزندتان تسلیم خواست شما شود، مانع یادگیری خود نظم بخشی و اتکاء به خود در فرزندتان است:  او مشق هایش را نه به خاطر این که انجام تکالیف مهم است، بلکه برای تمام شدن غر زدن های شما، می نویسد.

3- تذکر دائم این پیام را برای فرزندتان دارد که لازم نیست بار اولی که چیزی به او می گویید، به حرف شما گوش دهد. اگر بداند که شما قرار است ده مرتبه به او بگویید "مشق هایت را بنویس" چرا بار اول این کار را انجام دهد؟ او هنوز 9 بار دیگر فرصت دارد تا به انجام کارهای مورد علاقه اش برسد!

 

پیامدهای بدیهی

گاهی وقت ها لازم است اجازه دهیم بچه ها طعم پیامدهای رفتارشان را بچشند. به عنوان مثال، اگر به او برای مشق هایش تذکر ندهید، ممکن است فراموش کند تکالیفش را انجام دهد. خب چه اتفاقی می افتد اگر بدون تکلیف سر کلاس حاضر شود؟ احتمالا با واکنش معلمش مواجه خواهد شد. تذکر معلم، از دست دادن امتیاز، ... .

اجازه دهید پیامدهای ننوشتن تکلیف را تجربه کند و بعد از آن انگیزه ی انجام تکالیف را به دست آورد.

 

انگیزه بخشی

کارنامه ی درسی برای بعضی بچه ها ابزار نیرومندی برای انگیزه بخشی نیست. این بچه ها نگران آن چیزی هستند که در حال حاضر تجربه می کنند، نه ارزیابی هایی که در کارنامه شان می آید. این بچه ها به پیامدهای مثبت نیاز دارند که به آن ها انگیزه دهد.

محدودیت استفاده از تبلت، تلوزیون، ... می تواند به او انگیزه ی لازم برای انجام تکالیفش را بدهد: قانونی وضع کنید که فرزندتان تا زمانی که تکالیفش را انجام نداده حق استفاده از ... را نداشته باشد. حال اجازه دهید خودش تصمیم بگیرید چه زمانی کارهایش را انجام دهد. هر چقدر زودتر سراغ تکالیفش برود، وقت بیشتری برای انجام کاری که مورد علاقه اش است دارد. اگر هم نمی خواهد تکالیفش را انجام دهد، به جای تذکر به او، تنها مراقب باشید پیامد وضع شده، اجرا شود.

از شیوه ی دیگری هم می توان برای ایجاد انگیزه ی بیشتر در انجام تکالیف استفاده کرد: سیستم پاداش دهی. به عنوان مثال، هر زمان تکالیفش را انجام داد، یک ستاره یا برچسب به عنوان امتیاز گرفته و آخر هفته با توجه به امتیازهایش، جایزه ای دریافت کند. اجازه دهید جایزه اش را خودش مشخص کند تا برای به دست  آوردنش انگیزه داشته باشد. هر زمان که دیدید فرزندتان در حال انجام تکالیفش است او را تحسین کنید.

آموزگار فرزندتان نیز در این میان می تواند نقش موثری داشته باشد. از او بخواهید بر سر وقت نوشتن تکالیف شب دخترتان، نظارت داشته باشد (مثلا ساعت اتمام تکالیف در پایان مشق نوشته شود).

 

با کمک هم مساله را حل کنید.

اگر فرزندتان در نوشتن تکالیفش در منزل مشکل ایجاد می کند، با کمک خودش مساله را حل کنید. پای حرفش بنشینید، شاید از نظر او تکالیف خیلی سخت است و او در فهم آن ها مشکل دارد یا او در یادداشت فهرست تکالیف منزل در کلاس مشکل دارد،... . برگزاری یک جلسه ی مشترک معمولا روش موثر و سریعی برای حل مساله ی نوشتن مشق شب است.

 
برنامه ریزی تحصیلی-ویژه پایه ششم

دوست خوبم سلام

برای رسیدن به موفقیت در هر کاری برنامه ریزی لازم است. برنامه ریزی تحصیلی باعث تقویت اعتماد به نفس و ایجاد نظم بیشتر در شما می شود و نکته مهمتر این است که ما میتوانیم از فرصت ها بهتر استفاده کنیم لذا بر آن شدیم تا برای شما  دوست عزیز برنامه ریزی داشته باشیم. البته شما میتوانید این برنامه را با توجه  به شرایط و نیازها و توانایی های خود به کمک والدین  تغییر دهید.

برنامه ریزی تحصیلی کلاس ششم1

برنامه ریزی تحصیلی کلاس ششم2

برنامه ریزی تحصیلی کلاس ششم3

برنامه ریزی تحصیلی کلاس ششم4

حسینی/مشاور پایه های پنجم و ششم

 
تکلیف شب استرسی پیش روی والدین؟!

سوالات زیر را بخوانید و پاسخ آن را در ذهنتان مرور کنید، حال نظری که بر اساس منابع معتبر روان شناسی آموزشی فراهم آمده را با پاسخ خود مقایسه کنید.

ترجمه: اخلاقی امیری / مشاور مدرسه (پایه های اول تا چهارم)

  1. بهترین مکان برای انجام تکالیف کجاست؟
  • اتاق بچه
  • میز آشپزخانه
  • هر جایی که فرزندتان احساس آرامش بیشتری دارد.

بچه ها به سبک های مختلفی تکالیفشان را انجام می دهند. برخی زمانی که پشت میزشان نشسته اند، بهتر کار می کنند. برخی میز آشپزخانه را ترجیح می دهند. نکته ی مهم این است که مطمئن شوید چیزهایی که لازم دارد، همراهش است و عواملی که حواسش را پرت می کند مثل تلویزیون، تلفن، و سر و صدای بازی بچه ها دور و برش نیست.پس هر جایی که فرزندتان احساس آرامش بیشتری دارد، بهترین مکان برای انجام تکالیف است.

  1. شما باید تکلیف بچه را تصحیح کنید.
  • درست
  • غلط

آموزگاران به خصوص در سال های اول ابتدایی، به دلایل مختلفی به دانش آموزان تکلیف می دهند. برخی به این علت تکلیف می گویند تا میزان پیشرفت و یادگیری کودک را پیگیری کنند و ببینند دانش آموز کلا در تکلیف چه می کند و این شامل اشکالات آن ها هم می شود. برای برخی به خصوص آموزگاران مقاطع بالاتر، تکلیف تمرین و تقویت مهارت یادگیری است. در این نوع تکلیف دهی، ممکن است نظارت والدین و توصیه های برای بهتر شدن تکلیف، لازم باشد. با این حال دانش آموز خودش باید اشتباهش را رفع کند. اگر نمی دانید آموزگار فرزندتان چه انتظاری دارد، از او بپرسید.

  1. زمان ایده ال برای انجام تکالیف فرزندتان کدام است؟
  • بلافاصله پس از این که از مدرسه به خانه می رسد
  • بعد از استراحت و خوردن غذا
  • قبل از خواب

بچه ها متفاوتند، بنابراین یک قانون کلی را نمی توان در این زمینه ارائه داد. با این حال، به صورت کلی، بچه ها زمانی در انجام تکالیفشان بهتر عمل می کنند که گرسنگی و خستگی موجب از بین رفتن تمرکزشان نشده باشد. پس مراقب باشید فرزندتان قبل از شروع تکلیف، از میان وعده استفاده کند. نکته ی مهم داشتن یک برنامه ی منظم در مطالعه و انجام تکالیف و پایبندی نسبت به آن است.

  1. بهتر است فرزندتان هر روز در زمان خاصی به انجام تکالیفش بپردازد.
  • درست
  • غلط

ثبات و داشتن استمرار در موفقیت در انجام تکالیف مهم است اما به این معنی نیست که فرزند شما هر روز سر ساعت خاصی مثلا 4:15 دقیقه بعد از ظهر باید سر تکالیفش بنشیند. اما از یک روال و رویه ی ثابت استفاده کنید به این معنی که دستورالعمل رفتاری مشخصی داشته باشید «زمانی می توانی با برادرت بازی کنی که تکالیفت را تمام کرده باشی» یا «مشق هایت باید تا قبل از شام تمام شده باشد».

  1. فرزند من در انجام تکالیفش با مشکل مواجه است. چه می توانم انجام دهم؟
  • به او بیشتر کمک کنید
  • از او آزمون بگیرید شاید اختلال یادگیری داشته باشد
  • با معلمش صحبت کنید

طبیعی است کودک در شروع انجام تکلیف با دشواری هایی روبرو باشد یا وقتی با مفاهیم دشوار مواجه شود، سوال بپرسد. با توجه به این، اگر کودک شما مشکلات بیشتری دارد، قرار بر این نیست که شما تکلیف را برایش انجام دهید یا گام به گام بالای سر او باشید تا او تکالیفش را انجام دهد. و قبل از این که ذهنتان سمت اختلال یادگیری برود، با آموزگار فرزندتان در مورد مشکلاتی که در انجام تکلیف دارد، صحبت کنید. ببینید شاید با کار بیشتر در کلاس درس، او آمادگی بیشتری در خانه برای انجام تکالیفش پیدا می کند.

  1. یک دانش آموز کلاس اولی، چه مدت زمانی را باید صرف انجام تکالیفش کند؟
  • 5 دقیقه
  • 20-10 دقیقه
  • 45 دقیقه تا یک ساعت

بسیاری از کارشناسان، 10 تا 20 دقیقه تکلیف روزانه را برای بچه های سال اول ابتدایی توصیه می کند، که به تقویت آن چه در کلاس یاد گرفته اند، بدون این که به آنها فشار وارد شود، کمک می کند. محققان در این زمینه «قانون ده دقیقه» را وضع کرده اند که بیان می کند به ازای هر سال تحصیلی، ده دقیقه تکلیف بیشترین اثر را دارد.

  1. همه ی بچه ها از انجام تکلیف بهره می برند.
  • درست
  • غلط

پژوهش ها نشان می دهد انجام تکلیف نقش مهمی در یادگیری تمام کودکان ایفا می کند. برخی والدین می گویند که مشق شب برای فرزند آن ها کارکردی ندارد. در پاسخ آن ها می توان گفت که شاید نوع تکلیف داده شده، اشتباه است. به عنوان مثال، تکلیف بچه های کوچک تر باید کوتاه باشد و برخی اوقات شامل فعالیت های سرگرم کننده باشد و به نوعی باشد که بچه به راحتی در آن موفق شود. اگر تکلیف متناسب با سن کودک شما نباشد، یا خیلی زیاد باشد، بیشتر از آن که کمک کننده باشد، ناکام کننده و مضر است. با آموزگار فرزندتان در این زمینه صحبت کنید. ولی در کل همه ی بچه ها از انجام تکلیف بهره می برند.

  1. فرزند من برای انجام تکالیفش بسیار استرس دارد. چه می توانم انجام دهم؟
  • به او کمک کنید تا کارش را جلو ببرد.
  • فعالیت های بعد از مدرسه اش را محدود کنید.
  • از او بخواهید از معلمش کمک بخواهید.
  • تمام موارد بالا

به روش های مختلفی می توانید به فرزندتان در رسیدگی به تکالیفش کمک کنید. بچه ها با غریزه ی برنامه ریزی و سازمان دهی به دنیا نمی آیند. بنابراین به او کمک کنید یاد بگیرد کارهایش را اولویت بندی کند، مدت زمانی که هر کار طول می کشد را محاسبه کند و از تقویم استفاد ه کند. محدود کردن فعالیت های فرزندتان به یک یا دو فعالیت مورد علاقه اش در ساعات پس از مدرسه، باعث می شود زمان بیشتری برای انجام تکالیفش داشته باشد. اگر مطلب درسی را متوجه نشده، تشویقش کنید از معلمش راهنمایی بیشتری بخواهد. با این توصیه او احساس آرامش بیشتری خواهد کرد. پس پاسخ صحیح به این سوال، تمام موارد بالاست.

ماه مهر و مهورزی
 

به نام او که رب العالمین است

پدران ومادران عزیز

بار دیگر ماه مهر با تمام مهر ورزی اش از راه رسید ماهی که باید مربیان و اولیا آن را ممهور به مهر خاطره های دل انگیز کنند تا خاطره مهر در یاد فرزندانمان ماندگار باشد

دوستان عزیز درست است که درس خواندن و موفقیت در آن مستلزم تلاش و کوشش و جدیت و تحمل سختی هاست اما شما، ولی گرامی می توانید با هنر نمایی خودامر مطالعه و یادگیری را برای دانش آموزان عزیز دل نشین سازید

ما مربیان و شما اولیای گرامی باید با پیگیری مسئولیت های خود در امر تعلیم و تربیت به دانش آموزان کمک کنیم تا در آرامش و با علاقه و نشاط به تحصیل بپردازند و آینده ای زیبا و روشن را برای خود و ایران عزیزمان  ترسیم کنند.

باسپاس
واحد مشاوره آموزشگاه

ده توصیه برای داشتن خانواده ای منسجم تر
 
 

ده توصیه برای داشتن خانواده ای منسجم تر تحکیم رابطه ی والد-فرزندی

همانند تمامی روابط، ارتباط والد و فرزندی برای خوب و مستحکم بودن، نیازمند تلاش و پیگیری است. پدر/مادر بودن کار دشواری است  اما داشتن یک رابطه ی مستحکم و صمیمانه، علاوه بر این که باعث اطمینان خاطر  شما می شود، موجب جذب ارزش های تربیتی می گردد که برای شما اهمیت دارد و دوست دارید فرزندتان به آن ها پایبند باشد. در این جا 10 توصیه ی ساده آورده شده که در ارتقاء رابطه بین والد و فرزند موثر است.

1- جمله ی «دوستت دارم» را فراموش نکنید!

هر روز به فرزندتان در هر سن و سالی که هست، بگویید که دوستش دارید. حتی روزهایی که بحث و جدلی بین شما درگرفته است یا حتی وقت هایی که در آن لحظه، واقعا و از ته دل دوستش ندارید (گفتن این جمله در چنین لحظاتی اتفاقاً از اهمیت بیشتری برخوردار است). جمله ی ساده ی «دوستت دارم» گام عظیمی است در بهبود و استحکام رابطه.

2- ارزش های خود را آموزش دهید.

به فرزند خود در مورد باورها و اعتقاداتتان توضیح دهید. بگویید ارزش های شما چه هستند و چرا به آن ها ایمان دارید. اجازه دهید فرزندتان سوالاتش را در این زمینه بپرسد و شما هم صادقانه به او پاسخ دهید. به این سوالات بها دهید و تحسینش کنید.

3- اسم یا کد مخصوصی برای فرزندتان در نظر بگیرید.

نام یا رمز ویژه ای را برای برقراری ارتباط با فرزندتان انتخاب کنید. از این اسم می توانید به عنوان یک تحسین ساده، چیزی که نشان دهنده ی عشق و علاقه ی شما به اوست، استفاده کنید. این اسم می تواند بر اساس ویژگی خاصی باشد که تنها شما و فرزندتان از آن سر در می آورید. حتی برای تذکر بد رفتاری کودک نیز می توان از اسم رمز استفاده کرد (مثلا فرزند شما که عادت به ناخن جوی دارد می داند وقتی به او می گویید ای شیکموی بابا منظورتان تذکر برای نجویدن ناخنش است) که باعث تذکر به کودک بدون ایجاد شرمندگی در او می شود.

4- برای وقت خواب آیین ویژه ای داشته باشید.

برای بچه های کم سن و سال تر، خواندن کتاب داستان یکی از به یادماندنی ترین خاطرات زندگی است. بماند که بچه های بزرگتر نیز از این قاعده مستثنی نیستند. وقتی که بچه ها بتوانند بخوانند، از آن ها بخواهید قبل از خواب یک صفحه، یک فصل یا یک داستان کوتاه را برایتان بخوانند. نوجوان ها از این که موقع خواب به آن ها شب بخیر بگویید و دستی به سر و گوششان بکشید، بدشان نمی آید؛ حتی اگر به روی خود نیاورند که از این کار خوششان می آید!

5- به فرزندانتان اجازه دهید به شما کمک کنند.

گاهی وقت ها والدین سهواً فرصت های طلایی بودن با بچه ها را از دست می دهند چرا که به آن ها اجازه نمی دهند در کارها کمکشان کنند. بیرون آوردن خریدها از اتومبیل که بچه ها در هر سنی از آن استقبال می کنند نمونه ی ساده و روزمره ای است که می تواند صمیمیت بین شما را افزایش دهد. یا پرسش از آن ها که کدام پیراهن با کت و شلوارتان هماهنگ تر است. با این نظرخواهی، هم موقعیتی صمیمانه ایجاد کرده اید، هم به فرزندتان نشان داده اید که برای نظراتش ارزش قائلید. البته یادتان باشد اگر از او نظر خواستید، واقعا هم برای پذیرش نظرش آمادگی داشته باشید و انتخابش را به کارگیرید!

6- با بچه ها بازی کنید.

نکته مهم این است که واقعا و از صمیم وجود با فرزندتان بازی کنید: بازی با عروسک ها، توپ، اسم فامیل، منچ یا هر وسیله ی سرگرم کننده ی دیگر. نوع بازی مهم نیست، مهم لذت بردن از بودن با یک دیگر است. اجازه دهید بچه ها رفتار کودکانه ی شما را ببینند. در حالی که بچه های بزرگتر از بازی های سازمان یافته تری مثل کارت بازی، شطرنج، بازی های کامپیوتری، والیبال، ... لذت می برند، کوچک ترها تا زمانی که شما با آن ها همراه و هم بازی هستید، از هر چیزی که در آن سرگرمی و تفریح باشد، خوششان می آید.

7- شام و ناهار را خانوادگی صرف کنید.

بارها این را شنیده اید و در واقع نکته ی مهمی است. صرف غذا با هم فرصت مناسبی برای گفتگو و صمیمیت است. تلوزیون را خاموش کنید و در خوردن غذا عجله نکنید. در حین غذا خوردن با هم گپ و گفت داشته باشید و بگویید و بخندید. این لحظات مثل قصه شنیدن های قبل از خواب، لذت بخش و به یاد ماندنی است.

8- فرصت های دو نفره، تدارک ببینید.

موقعیت هایی را فراهم کنید که شما به تنهایی با فرزندتان اوقاتی را سپری کنید. این موقعیت می تواند صرف پیاده روی، بازی، تماشای فیلم، یا هر فعالیت دیگری که هر دوی شما دوست دارید، باشد. البته هر چه تعداد فرزندانتان بیشتر باشد، این کار سخت تر خواهد شد، اما غیرممکن نیست. خلاق باشید و مطمئن باشید این لحظات با هم بودن های دو نفره هم بسیار تاثیر گذار است هم خاطره انگیز.

9- به انتخاب هایشان احترام بگذارید.

لازم نیست حتما بلوز و شلوار ناهماهنگ فرزندتان را دوست داشته باشید یا از عکس هایی که به دیوار اتاقش آویزان کرده خوشتان بیاید، اما مهم است که به انتخاب هایش احترام بگذارید. بچه ها پس از مدتی مستقل می شوند و والدین می توانند با حمایت های خود مهارت های حل مساله و تصمیم گیری را در فرزندان تقویت کنند.

10- آن ها را اولویت زندگی خود قرار دهید.

فرزندان شما باید به این باور برسند که اولویت زندگی شما هستند. زمانی که فرزند شما احساس کند که شما به او توجه ندارید، ممکن است استرس شدیدی را تجربه کند. گاهی وقت ها لازم است استرس ها و مشغله های زندگیتان را رها کنید و لذت بیشتری از والد بودن خود ببرید. بچه ها به سرعت بزرگ می شوند و هر روزی که با آن ها هستید، از اهمیت خاصی برخوردار است. قدر لحظاتی که با هم هستید را بدانید چرا که ممکن است روزی برسد که دیگر خیلی دیر شده باشد!

اخلاقی / مشاور دبستان

فرزند پروری آسان تر

کودکی گرانبهاست!

چرا برخی والدین فرزندشان را دائم هل می دهند تا انواع و اقسام پیشرفت ها را پیش از موعد کسب کند؟! بچه ها هیچ وقت دیگر به کودکی بر نخواهند گشت؛ در حالی که فرصت زیادی برای بزرگ بودن دارند. در هر مرحله ی زندگی گنج هایی نهفته است.. به کودکانتان فرصت دهید گنج کودکی را بیابند.

بیشتر از آن که بگویید چه نکند، بگویید چه انجام دهد.

سعی کنید انتظارات و خواسته هایی که از فرزندتان دارید را به صورت مثبت بیان کنید. مثلا به جای این که بگویید «ندو!» بگویید " آهسته راه برو".

یادتان باشد شما دو گوش دارید و یک زبان!

اگر در ارتباط با فرزندتان این نسبت را رعایت کنید، از نتیجه ی که حاصل می آید شگفت زده خواهید شد.

صبور باشید!

وقتی سرپرستی یک کودک با شماست هیچ چیز مهم تر از صبر نیست. صبوری هنر فرزندپروری است.

تحسین!

به رفتارهای فرزندتان توجه کنید و رفتارهای خوبش را بستایید. حواستان باشد تحسینتانمعطوف تلاش و کوششی باشد که به عمل می آورد نه چیزهایی که بدون تلاش به دست آورده است مثلا زیبایی ظاهرش.

خودتان را به ندیدن بزنید!

فراموش نکنید اولین گام در تربیت اصل تغافل است. به این معنی که کمترین توجه را نسبت به رفتار بد فرزندتان داشته باشید.

احساساتش را تایید کنید.

جملاتی شبیه "واقعا ناراحت کننده است" یا "می فهمم چرا این قدر عصبانی شدی" موجب می شود دفعه ی بعد نیز فرزندتان در مورد احساساتش با شما صحبت کند. به علاوه همین که کودک شما بفهمد که شما گوش شنوایی هستید و درکش می کنید، واکنش های مناسب تری از خود نشان خواهد داد.

تهدید ممنوع!

مراقب تهدید هایی که می کنید باشید. وقتی می گویید "یک ماه از تلویزیون محرومی" آیا واقعا فرزندتان قرار است یک ماه محروم باشد یا فقط برای ترساندش این تهدید را به کار می برید؟ اگر تهدیدی بکنید و انجام ندهید فرزندتان به سرعت می فهمد قرار نیست به حرفتان عمل کنید و پیامد این امر چیزی نیست جز از دست رفتن اعتبارتان.

الگوی خوبی باشید.

تربیت یعنی کمک به فرزندان برای انجام فعالیت های مثبت و خوب تا این که تبدیل به عادت شود. به این منظور شما باید نمونه ای از عادات مثبت باشید.

رابطه ی سالمی با فرزندتان داشته باشید.

پایه ی اصلی خوشبختی کودک چیزی نیست جز رابطه ی بین شما و او. این رابطه هسته ی اصلی رشد انسان و تمامی روابط بعدی است. معمولا مشکلات رفتاری فرزندان ریشه در رابطه  ناسالم با والدین دارد.

صدایتان را بلند نکنید.

داد و بیداد کردن هیچ فایده ای ندارد. وقتی داد می زنید بازنده هستید. به جای آن روش های مختلف انضباطی را به کار برید.

از روش های انضباطی استفاده کنید نه تنبیه!

به یاد داشته باشید انضباط مبتنی است بر آموزش مهارت هایی که هنگام بزرگسالی به کار فرزندتان  خواهد آمد. برعکس تنبیه مبتنی بر قدرت و کنترل است که آموزش در آن بسیار کمرنگ است.

استفاده از پیامدهای منطقی.

پیامدها (که نتیجه ی منطقی رفتاراست: رفتار درست/پیامد مثبت، رفتار غلط/پیامد منفی) موثرتر از تنبیه است. با وضع پیامدها، بچه ها، به جای دیدن واکنش های تصادفی نسبت به رفتارشان، رابطه منطقی علت و معلولی را تجربه می کنند.

از سیستم امتیاز دهی استفاده کنید.

به جای داد و بیداد راه انداختن بر سر کودکی که تکالیفش را کش می دهد برایش مقرر کنید اگر تا ساعت مشخصی تکالیفش را انجام دهد امتیاز بگیرد و مثلا بعد از ده امتیاز به فعالیت دلخواهش که مثلا شهربازی است دست یابد. حال فرزند شما حق انتخاب دارد: امتیاز یا اهمال در انجام تکالیف.

خانه باید مکانی سرشار از آرامش باشد.

فضایی را فراهم آورید که دوست دارید در آن زندگی کنید و بچه ها هم از بودن در آن لذت ببرند.

 

اخلاقی امیری/مشاور پایه های اول تا چهارم

چگونه به بچه‌ها در برنامه‌ریزی درسی کمک کنیم؟

 

عادات مطالعه ی فرزندتان را بشناسید. 

از فرزندتان بخواهید به مدت یک هفته زمانی را که صرف انجام تکالیف و مرور درس هایش می کند، ثبت کرده، سپس با استفاده از آن برای هفته بعد خود یک برنامه بنویسد و تا سه هفته ادامه دهد.

 

ایده آل گرایی در برنامه ممنوع!

یکی از دلایل اجرا نشدن برنامه «ایده‌آل گرایی» است. در برنامه‌ریزی، باید واقعی فکر شود. اگر فرزند شما تا کنون، بعد از انجام تکالیفش هیچ زمانی را صرف خواندن و تست زدن نمی کند، غیرمنطقی است در برنامه اش سه ساعت را به خواندن درس ها و تست زدن اختصاص دهید. در روزهای اول برنامه شاید این روند را دنبال کند، اما به تدریج خسته شده و اجرای برنامه متوقف می شود. افزایش ناگهانی ساعت مطالعه این حس را ایجاد می‌کند:

من نمی‌توانم به برنامه ی درس عمل کنم --->برنامه ی درسی بی فایده است

 

توقف در برنامه؟ هرگز!

اگر در برنامه‌ وقفه ایجاد شد، حتی اگر یک برنامه ی یک روز کامل اجرا نگردید ، باز هم اجرای برنامه نباید متوقف شود. بچه ها باید برنامه را ادامه دهند ولی درس های عقب‌مانده را جبران کنند. برای جبران، نیاز است که برنامه منعطف باشد.

 

برای برنامه ارزش قائل شوید.

پایبندی و داشتن اراده قوی در اجرای برنامه عامل بسیار مهمی در اجرایی‌ شدن برنامه است. مراقب باشید فرزند شما حتی برای چند دقیقه هم برنامه را به تعویق نیاندازد؛درست مثل زمانی که در مدرسه با شنیدن صدای زنگ موظف به رفتن به کلاس است.
 

هفتگی، طراحی کنید.

برنامه ای که برای فرزندتان تهیه کرده اید را حداقل یک هفته اجرا و سپس در صورت لزوم بعد از یک هفته اصلاح کنید. برخی والدین برنامه ی روزانه تدوین می کنند لازم به ذکر است برنامه روز به روز کارآیی چندانی ندارد.

 

مقایسه با دیگران، هرگز!

بچه‌ها نباید نگران این شوند که فلانی چه‌قدر می‌خواند. پس به او نگویید دیگران چگونه، چه مقدار، چه طور و کجا درس می خوانند. بچه ها فقط باید با خودشان مقایسه شوند، اگر یک روز زمان درس خواندن آن‌ها نیم‌ساعت زیاد شد، یعنی رشد خوبی داشته‌اند. پس رقیب اصلی دانش‌آموزان خودشان هستند.

 

تمام کتاب ها، تمام درس ها.

عدم توجه به یک درس در هفته باعث می‌شود که تکالیف آن جمع شده و به شدت در میزان موفقیت آن‌ها تاثیر منفی داشته باشد. تمام درس‌ها باید به طور مستمر و براساس برنامه‌های کلاسی در هر هفته مطالعه شود.

 

تشویق و جریمه فراموش نشود.

در پایان هر هفته برنامه ی اجرا شده ی فرزندتان را ارزیابی کنید. اگر برنامه کامل اجرا شده بود که از تشویق و تحسین فراموش نکنید. اگر برخی قسمت های برنامه اجرا نشده بود، علت را بررسی کنید و برای کم شدن احتمال تکرار این عقب افتادگی ها، از جریمه استفاده کنید. همان طور که عبور از چراغ قرمز مساوی است با برگه ی جریمه ی پلیس، رد شدن از برنامه هم مساوی است با؟ همزمان با تدوین برنامه به مشوق ها و جریمه ها هم توجه داشته باشید و در مورد آن ها با فرزندتان صحبت کنید.

اخلاقی / مشاور دبستان

تاثیر فعالیت فیزیکی در موفقیت تحصیلی

تمرین های منظم هم برای بدن مفید است هم برای مغز.

اگر جزء افرادی هستید که به فرزندتان می گویید «بازی بس است برو سراغ تکالیفت!!»، لطفاً این مطلب را بخوانید.

همان قدر که سر و کله زدن با کتاب و تکالیف در موفقیت تحصیلی نقش دارد، تشویق بچه ها به سر و کله زدن با توپ و دویدن نیز اهمیت دارد. پژوهش ها نشان می دهند تمرین های منظم حرکتی به موفقیت بچه ها در مدرسه کمک می کند.

فعالیت های بدنی منظم علاوه بر این که موجب سلامتی می شود، مغز را نیز تحت تاثیر قرار می دهد. انجام تمرین های هوازی با عملکرد بهتر در ریاضی، خواندن و آزمون های IQ مرتبط است. این تمرین ها همچنین تاثیر شگرفی بر حافظه و مهارت حل مساله دارد.

به زبان فیزیولوژیست ها، فعالیت حرکتی موجب افزایش جریان خون مغزی و در نتیجه میزان اکسیژن مغز می شود. در نتیجه رشد سلول های عصبی در قسمت هایی از مغز که مربوط به یادگیری و حافظه هستند، بیشتر شده و نهایتا یادگیری افزایش می یابد.

متاسفانه، با وجود این که تمام مدارک دال بر ارتباط بین یادگیری و فعالیت فیزیکی است، امروزه بچه ها به اندازه ی کافی فعالیت ندارند، چه در خانه، چه در مدرسه.

اگر میزان فعالیت حرکتی فرزند شما در مدرسه در زنگ های تفریح و ورزش کم است زمینه ای فراهم کنید که در خانه این کم تحرکی جبران شود: دویدن، طناب بازی و توپ، ... . به خاطر داشته باشید که فعالیت فیزیکی به معنای داشتن یک برنامه ی منسجم و منظم از پیش تعیین شده برای انجام حرکات ورزشی نیست. فقط کافی است زمان تماشای تلویزیون و بازی کامپیوتری و ... را محدود کنید و فرزندتان را بیرون ببرید. بچه ها بیرون از خانه، خود به خود شروع به فعالیت و حرکت می کنند.

زمان قبل از شروع مدرسه نیز فرصت مناسبی برای افزایش تحرک بچه هاست. اگر امکانش هست، فرزندتان را پیاده راهی مدرسه کنید. چند ضربه توپ یا راکت بدمینتون قبل از رسیدن سرویس هم پیشنهاد خوبی است. زمانی که هوا خوب است، فرزندتان را زودتر به مدرسه آورید تا با دوستانش بدود و بازی کند. می توانید به مدرسه پیشنهاد دهید تا با حضور یک مربی این فعالیت ها منظم و سازمان دهی شده باشد. انجام حرکات ورزشی قبل از شروع کلاس هم یادگیری را افزایش می دهد هم از مشکلات رفتاری می کاهد.

References:

  • Chomitz, R. V., Slining M., etc. Is There a Relationship Between Physical Fitness and Academic Achievement? Journal of School Health; , January 2009.
  • Tremblay, M, Wyatt Inman. J. & Willms, J. D. The relationship between Physical Activity and Academic  Achievement; Pediatric Exercise Science, 2000.
  • Taras, H. ; Physical Activity and Student Performance at School; Journal of School Health; Volume 75, Issue 6, pages 214–218, August 2005.

اخلاقی / مشاور دبستان

نُه گام به سوی تربیت مثبت فرزند - قسمت ششم

قسمت ششم



 

گام ششم: گفت و شنود را اولویت کاری خود قرار دهید.

کودک به رفتارهای شما نگاه می کند و می آموزد چگونه عمل کند. هر چه فرزند کم سن و سال تر باشد، بیشتر از شما یاد می گیرد. قبل از این که در مقابل کودکتان، داد و بیداد راه بیاندازید یا کتک بزنید، از خود بپرسید این همان رفتاری است که می خواهید فرزند شما هنگام عصبانی شدن از خودش نشان دهد؟ ملاحظه داشته باشید کودکان لحظه به لحظه شما را می بیند. تحقیقات نشان می دهد که کودکانی که کتک می زنند، الگوی پرخاشگری در خانه دارند.

الگوی رفتاری ویژگی هایی باشید که دوست دارید در فرزندتان ببینید: احترام، مهربانی، صداقت، داشتن رفتار دوستانه، تحمل. رفتار خودخواهانه نداشته باشید. کاری را برای دیگران انجام دهید بدون آن که توقع جبران یا دریافت پاداش داشته باشید. تشکر خود را اظهار کرده و از ویژگی های مثبت دیگران تعریف کنید. بیش از هر چیز، با کودکتان به گونه ای برخورد کنید که دوست دارید دیگران با شما آن گونه رفتار کنند.

گام هفتم: انعطاف پذیر بوده و شیوه فرزند پروری خود را تنظیم کنید.

...

ادامه دارد

اخلاقی امیری – کارشناس ارشد روانشناسی بالینی

نُه گام به سوی تربیت مثبت فرزند - قسمت هفتم

 قسمت هفتم



 

گام هفتم: انعطاف پذیر بوده و شیوه فرزند پروری خود را تنظیم کنید.

اگر در ارتباط با کودکتان دائم احساس نومیدی می کنید، شاید انتظارات غیر واقع بینانه ای دارید. والدینی که تفکر «باید»ی دارند، بهتر است با والدین دیگر یا متخصصان رشد کودک، صحبت کنند.

از آن جا که محیط بر رفتارهای کودکان تاثیر دارد، می توانید با تغییر مجیط رفتارها را تغییر دهید. اگر می دانید که از جمله کسانی هستید که دائماً به کودک دو ساله ی خود، «نه» می گویند، به راه هایی فکر کنید که محدودیت های شما را کمتر کند تا کمتر نهی کنید تا احساس ناکامی کمتری برای کودک و شما به وجود آید.

با رشد کودک، به تدریج مجبور هستید سبک فرزند پروری خود را تغییر دهید. راه حل ها و شیوه هایی که اکنون در مورد فرزند شما کارایی دارد، در یکی دو سال دیگر آنقدر ها کارایی ندارد.

نوجوانان کمتر از والدین خود الگو می گیرند و بیشتر متوجه همسن و سال های خود هستند. با این حال همچنان به راهنمایی، تشویق و وضع قوانین متناسبی که موجب استقلال نوجوان شما می شود ادامه دهید و از هر فرصتی برای ارتباط با آن ها استفاده کنید.

گام هشتم: محبت غیر مشروط داشته باشید.

...

ادامه دارد

اخلاقی امیری – کارشناس ارشد روانشناسی بالینی

نُه گام به سوی تربیت مثبت فرزند - قسمت هشتم

قسمت هشتم



 

گام هشتم: محبت غیر مشروط داشته باشید.

شما به عنوان پدر/مادر مسئول راهنمایی و اصلاح رفتار فرزندتان هستید؛ اما این که چگونه آن ها را نصیحت و راهنمایی کنید جای بحث دارد.

زمانی که مجبورید در مقابل فرزندتان بایستید از سرزنش، انتقاد، عیب جویی که موجب کاهش عزت نفس شده و ممکن است به خشم منجر شود، اجتناب کنید. به جای آن، تلاش کنید کودک را تشویق و ترغیب نمایید، حتی زمانی که برای او محدودیت وضع می کنید. مطمئن شوید که کودک فهمیده است با این که شما از او می خواهید و انتظار دارید که رفتار بهتری داشته باشد، با این حال همچنان دوستش دارید.

گام نهم: نیازها و محدودیت های خود را بشناسید.

...

ادامه دارد

اخلاقی امیری – کارشناس ارشد روانشناسی بالینی

تربیت دینی - قسمت اول


تربیت دینی (قسمت اول)

 ترغیب فرزندان به نماز

جهت دانلود کلیک کنید.


اخلاقی امیری – کارشناس ارشد روانشناسی بالینی

نُه گام به سوی تربیت مثبت فرزند - قسمت آخر

 قسمت آخر



 

گام نهم: نیازها و محدودیت های خود را بشناسید.

بپذیرید که پدر و مادر کاملی نیستید و نقاط قوت و ضعف خود را دارید. توانایی های خود را بشناسید: «من مهربان و فداکارم» و بر روی نقطه ضعف هایتان کار کنید «باید قاطع تر باشم». سعی کنید انتظارات واقع بینانه ای از خود، همسر و فرزندانتان داشته باشید. قرار نیست شما پاسخ همه ی سوالات را بدانید؛ خود را ببخشید.

به جای این که بخواهید همه چیز را تغییر دهید، تلاش کنید روی کاری متمرکز شوید که از اهمیت بیشتری برخوردار است. وقتی خسته هستید، بپذیرید که خسته اید. گاهی اوقات والد بودن را رها کنید و به کاری بپردازید که شما را شاد کند (چه شخصی چه به همراه همسرتان).

این که به خواسته های خود بها دهید به معنای خودخواهی نیست؛ به این معنی است که شما به شادابی خود بها می دهید که الگوی مهم و ارزشمندی برای کودکان است.

اخلاقی امیری – کارشناس ارشد روانشناسی بالینی

بـــــــــــــازی

بازی یکی از نیازهای اساسی کودکان و مهم‌ترین و اساسی‌ترین فعالیت کودک به شمار می‌رود. بازی علاوه بر جنبه ی سرگرمی آن، کودک برای ورود به زندگی بزرگسالی آماده می‌سازد. در این میان، همبازی شدن والدین با کودک نه تنها فضای نشاط آوری فراهم می آورد که موجب تسهیل رابطه و افزایش صمیمیت می شود.

در زیر چند فعالیت ساده را به شما معرفی می کنم که در بردارنده ی اهداف روانشناختی است:


  • نامه نگاری:

یک راه سرگرم کننده و در عین حال آموزنده برای تقویت هوش هیجانی و قدرت نوشتاری کودک شما

روش انجام این فعالیت:

برای کودک خود یک نامه بنویسید و در پایان نامه از او بخواهید جواب آن را برای شما بفرستد (مثلاً جواب نامه را روی میز آشپزخانه بگذار!). نامه را در اتاق کودکتان بگذارید تا آن را بخواند.

این کار روش خوبی برای ارتباط بهتر و افزایش صمیمیت است ومی تواند بین همه ی افراد خانواده انجام شود. فراموش نکنید که گاهی اوقات بچه ها نوشتن بعضی مطالب را به گفتن آن ها ترجیح می دهند!



  • حفظ تعادل:

یک فعالیت ساده برای افزایش دقت در کودکان (مناسب برای کودکان بی دقت و کم توجه)

وسایل مورد نیاز: کیسه ی شن کوچک- تعدادی شیء به عنوان مانع

روش انجام این فعالیت:

برای انجام این فعالیت ساده کافیست کیسه ی شن کوچکی را روی سر کودکتان قرار داده و از او بخواهید بدون دخالت دستهایش کیسه را روی سر خود نگه دارد. برای جذاب تر شدن این بازی می توانید تعدادی مانع سر راه او قرار دهید تا از روی آن ها رد شود.

در صورتی که کیسه ی شنی از روی سر او به زمین بیفتد دوباره به نقطه ی شروع باز خواهد گشت.

برای دشوارتر کردن این بازی می توانید به جای کیسه ی شن از کتاب استفاده کنید.



  • مسابقه ی گیره و طناب:

یک بازی ساده و هیجان انگیز برای افزایش سرعت عمل کودک شما

وسایل مورد نیاز: 20 عدد گیره ی لباس- طناب

روش انجام این فعالیت:

به هر یک از شرکت کنندگان در این بازی 10 گیره ی چوبی داده و طنابی را بین دو صندلی محکم ببندید. هنگامی که مسابقه شروع می شود بچه ها باید به سرعت هر چه تمام تر و با کمک یک دست گیره ها را به طناب وصل کنند.

این بازی را یک نفره هم می توان انجام داد و هدف این است که در هر مرحله سریع تر این کار را انجام دهد.

برنده کسی است که زودتر گیره های خود را آویزان کند. برای مرحله ی بعدی این مسابقه از آن ها بخواهید تا با دست دیگر این بازی را انجام دهند.



  • بازی حافظه:

یک سرگرمی جالب برای افزایش حافظه ی کودک شما

وسایل مورد نیاز: وسایل کوچک مختلف

روش انجام فعالیت: وسایل کوچک مختلفی را تهیه کرده و روی صفحه ای (مثلاً سطح میز) قرار دهید و به کودکتان فرصت دهید تا به خوبی تمام آن ها را مشاهده کند. سپس از او بخواهید تا روی خود را برگرداند و طوری که هیچ یک از آن ها را نبیند. تعدادی از این وسایل را بردارید و از فرزندتان بخواهید تشخیص دهد چه چیزهایی برداشته شده است.

برای بچه های بزرگتر می توانید از اشیاء بیشتری استفاده کنید و در حدود 1 دقیقه به او فرصت دهید تا صفحه را ببیند. این بازی برای خود شما هم مناسب است.

اخلاقی امیری – کارشناس ارشد روانشناسی بالینی

چه کنم تا مطالبی که خوانده ام فراموش نکنم؟


تمام چیزهایی که یاد می گیریم در «حافظه»ی ما ذخیره می شود: از اسم همکلاسی ها و شماره تلفن ...  تا درس های علوم و جدول ضرب.

انواع حافظه:

حافظه ی حسی: اطلاعات در این حافظه 1 تا 3 ثانیه باقی می ماند. اگر به اطلاعاتی که وارد آن شده توجه کنیم، وارد حافظه کوتاه مدت می شود .

حافظه ی کوتاه مدت: اطلاعات در این حافظه 15 تا30 ثانیه نگهداری می شود. اگر اطلاعات موجود دراین حافظه تکرار شود، به حافظه ی بلند مدت انتقال پیدا می کند .

حافظه ی بلند مدت: اطلاعاتی که به این نوع حافظه انتقال پیدا می کند، ماندگاری نامحدود دارد و گنجایش آن هم نامحدود است.

تمام مطالبی که می آموزیم وارد حافظه ی بلند مدت ما می شود. از نظر پزشكي ثابت شده كه وقتي يك مطلب را مي خوانيم يا مي شنويم، اطلاعات آن هرگز از ذهن خارج نمي شود، فقط در بخشي قرار مي گيرد كه راحت نمي توانيم از آن استفاده كنيم. مثلا موقع امتحان، چیزهایی که شب قبل خوانده بودید را به یاد نمی آورید: «هر چی خونده بودم از یادم رفت !! ». برای جلوگیری از فراموشی نکات زیر را رعایت کنید:

  1. هرگز نگوييد «همه ي مطالب را فراموش كردم!». زيرا تكرار اين جمله روي ذهنتان اثر منفي  مي گذارد.
  2. دید مثبت داشته باشید. سعي کنيد با نشاط و  شادابی سراغ درس خواندن برويد؛ در اين حالت انگيزه و يادگيري شما چند برابر خواهد شد و بهتر یاد می گیرید.
  3. مطالب را درک کنید. مطلبی که فهمیده می شود، بهتر در حافظه می ماند. اگر مطلبی را بدون این که فهمیده باشید، حفظ کنید، به زودی فراموش خواهید کرد.
  4. مطالب را برای خود بازگو کنید. مطالبی که از حفظ برای خود بازگو می کنیم ماندگاری بیش تری پیدا می کند.
  5. تمرین و تکرار را فراموش نکنید. برای این که چیزهایی که خوانده ایم، فراموش نکنیم، باید مطالب از حافظه ی کوتاه مدت به حافظه ی بلند مدت انتقال پیدا کند. تمرین و تکرار راهکار این انتقال است.
  6. قبل و بعد از درس خواندن، استراحت کنید. تحقیقات نشان داده است که بعد از یک استراحت و خواب آرام انسان مطالب را بهتر یاد می گیرد. هم چنین اگر بعد از یادگیری مطلبی، کمی استراحت کنیم، یادگیری با دوام تر است.
  7. «تصویر ذهنی» بسازید. تصویر آن چه یاد گرفته اید را در ذهن خود بسازید. این کار کمک می کند هم مطلب را بهتر بفهمید، هم این که فراموش نکنید.
  8. هر چیز جدیدی که یاد می گیرید به مطالب قبلی که آموخته بودید، ربط دهید. یک مطلب جدید مثل یک حلقه است، اگر آن را به زنجیر مطالبی که از قبل یاد گرفته اید وصل کنید، گم نخواهد شد.
  9. حل تمرین. اگر می خواهید درسی را بخوانید و مطالب آن کمتر از یادتان برود، مراحل زیر را انجام دهید:ابتدا درس را بخوانید و مفهوم آن را درک کنید؛سپس، سوالات و مسائل کتاب را حل کنید؛در آخر، تست بزنید.
  10. زمانی برای مرور مطالب در نظر بگیرید. جمعه ها وقت خوبی است تا مطالبی که در طی هفته خوانده اید، مرور کنید تا در ذهن شما باقی بماند. اصلاً لازم نيست همه ي قسمت هاي كتاب را دوباره بخوانيد؛ فقط بايد نكات مهم و اصلي را دوره كنيد.

اخلاقی امیری – کارشناس ارشد روانشناسی بالینی


«مدیریت زمان» در آزمون چهارگزینه ای


 

«امتحان آسان بود اما وقت کم آوردم!» جمله ی نا آشنایی نیست. حتماً شنیده اید که می گویند «وقت طلاست»، اما «وقت» هزاران مرتبه از طلا گران ‌قیمت‌تر است چرا که طلای از دست رفته را می‌توان با سعی و تلاش به دست ‌آورد، ولی وقت و زمان از دست رفته را هرگز!

برای مشاهده مطلب اینجا را کلیک کنید...

اخلاقی امیری – کارشناس ارشد روانشناسی بالینی


چگونه با فرزندم در مورد مدرسه اش صحبت کنم؟ - قسمت اول


صحبت در مورد مدرسه با فرزندتان هم نشان دهنده ی علاقه و ارزشی است که شما برای امر آموزش قائلید، هم در جریان آن چه در مدرسه در حال رخدادن است، قرار خواهید گرفت. اما اگر فرزند شما در مورد مدرسه چیزی نمی گوید (مثلاً وقتی از دخترتان می پرسید امروز در مدرسه چه یاد گرفتی می گوید هیچ چیز!)،چه بایدکرد؟

 گفتگو را شروع کنید.

قبل از هر چیز، موقعیت سنج باشید و به سوالاتی که قرار است بپرسید فکر کنید. بعد از یک امتحان سخت، وقتی فرزندتان با چهره ی گرفته به خانه می آید، شاید نخواسته باشد همان موقع در مورد امتحانش صحبت کند و سوالی مثل «مدرسه چه طوربود؟» موجب پاسخی کوتاه مثل «خوب بود» شود که حاوی هیچ اطلاعاتی نیست.

توصیه می شود پس از یک روز سخت قبل از اینکه در مورد مدرسه و مسائل خانوادگی صحبت کنید، زمانی را به ارتباط اختصاص دهید و مثل یک خانواده، دور از طرح هر مساله ای، با هم باشید. به گونه ای عمل کنید که فرزندتان بداند از دیدنش خوشحال هستید و فقط منتظر درسها و نمراتش نیستید. فراموش نکنید که فرزندتان وقتی از مدرسه به خانه می آید، خسته است و نیاز دارد زمانی را در آرامش به سر برد.

یکی از اشتباهات والدین این است که سوالات کلی می پرسند که منجر به پاسخی کوتاه می شود. پرسیدن سوالی مثل «خب! امروز چه طوربود؟» پاسخی دو،سه کلمه ای در پی خواهد داشت (خوب بود!). سوالات جزئی تر منجر به پاسخ کامل تری خواهد شد.

درابتدای سال تحصیلی جدید، پرسش ها در مورد کلاس درس، معلم، هم کلاسی ها می تواند این گونه باشد:

  • کلاست چه شکلی است؟
  • کدام یکی از دوستان سال قبلت در کلاس هستند؟
  • امروز در مدرسه از چه کاری بیشتر خوشت آمد؟
  • با دوستانت در مورد چی حرف زدید؟

اگر فرزند شما حرّاف نیست، می توانید با این سوالات جزئی از اوحرف بکشید. به سایت مدرسه سر بزنید، با معلمش در ارتباط باشید، یا با  والدین هم کلاسی هایش تلفنی صحبت کنید. وقتی با برنامه ی هفتگی و روال کلی مدرسه آشنایی پیدا کردید،می توانید سوالات ریزتر و جزئی تری در مورد بخش های مختلف مدرسه از او بپرسید.

  اخلاقی امیری – کارشناس ارشد روانشناسی بالینی


چگونه با فرزندم در مورد مدرسه اش صحبت کنم؟ - قسمت دوم


 

گفتگو در مورد مشکلات

زمانی که دختر شما می  گوید از مدرسه متنفر است یا نمی تواند بقیه ی بچه ها را تحمل کند، چه می توانید انجام دهید؟حتی در مورد بچه های حساسی که عادت دارند در مورد همه چیز، ناله و زاری کنند،  این گفته ها می تواند نشان دهنده ی مشکل تحصیلی یا ارتباطی در مدرسه باشد که ریشه یابی آن اهمیت زیادی داشته و صبر و فهم شما را می طلبد.

وقتی دخترتان می گوید از مدرسه متنفر است، شاید به این معنی است که کلاس برایش خسته کننده شده یا درس های جدید را نمی فهمد، تحت فشار است یا رابطه ی خوبی با معلم ندارد. این که می گوید از  هم کلاسی هایش متنفر است شاید احساس می کند کسی دوستش ندارد، نادیده گرفته شده، یا مورد آزار واقع شده است.

ببیشتر بچه هاهنگام رو به رو شدن با یک تجربه ی جدید،نگران می شوند، اما در طول زمان استرس آنها کم می شود. پدر و مادر در برخورد با بچه ها، هم باید محکم و قاطع باشند، هم شاد و با نشاط. مهم ترین مساله برای بچه ها، این است که حمایت شما را داشته باشند. آن ها را رها نکنید، کمک شان کنید صحبت کنند و راه حلی برای مساله شان بیابند.

با فرزندتان در مورد کارهایی که می تواند انجام دهد تا وضعیتش بهتر شود، صحبت کنید. بچه های کوچک تر نیاز دارند در فرایند حل مساله به آنها کمک کنید. در حالی که به بزرگ تر ها فرصت دهید خودشان حل مساله کنند.

 

نکاتی برای تسهیل ارتباط با بچه ها:

دعواهای زمین بازی، نمرات کم و یاد گرفتن این که چگونه با این مسائل کنار بیایند، فرایندی از رشد است. زمانی که می خواهید با کودک رو به رو شوید، ویژگی های سنی او را در نظر بگیرید.

کوچکترها (بین سنین پیش دبستانی تا سال سوم ابتدایی)، هنوز نمی توانند در مورد مشکلاتی که در مدرسه برای شان پیش می آید منطقی فکر کنند و واکنش مناسب نشان دهند. آن ها به کمک شما نیاز دارند. باید به او بیاموزید که چگونه حل مساله کند: پیش بینی موقعیت، پاسخ احتمالی و بررسی نتیجه ی حاصل از آن.

به کودک کمک کنید بهترین روشی که می تواند را انتخاب کرده وتشویقش کنید آنچه را که می تواند بروز دهد.

بچه های بزرگ تر راه حل ها را می دانند اما هنوز نیاز به ترغیب و تشویق دارند تا پاسخ بالقوه را بالفعل کنند. گاهی بچه ها نیازمند یک هول کوچک از جانب شما هستند.

اگرهمچنان مساله باقی ماند، با آموزگار و مشاور مدرسه صحبت کنید.

اخلاقی امیری – کارشناس ارشد روانشناسی بالینی


آیا فرزندم اضطراب امتحان دارد؟ چگونه به او کمک کنم؟

میزانی از استرس قبل از هر آزمونی طبیعی است، اما در برخی بچه ها استرس به حدی است که سلامت جسمانی، روانی و عملکرد تحصیلی آن ها را تحت تاثیر قرار می دهد. اضطراب امتحان در دانش آموزان مدارسی که بر نمرات آزمون ها تاکید بیشتری دارند، مشهودتر است.

نشانه های کودکی که اضطراب امتحان دارد:

  • عدم تمایل به مدرسه رفتن به ویژه در روزهایی که قرار است امتحان برگزار شود؛
  • گریه برای هر چیز کوچکی که به امتحان مربوط باشد؛
  • تغییر الگوی غذایی و خواب در روزهای قبل از امتحان؛
  • کامل نکردن تکالیف حتی تکالیف ساده؛
  • حواس پرتی و نداشتن تمرکز؛
  • بی عرضه و احمق خواندن خود؛
  • دل درد و سردرد عصبی پیش از امتحان؛
  • عملکرد بهتر در آزمون های آزمایشی در قیاس با آزمون های واقعی.

فرزندم اضطراب امتحان دارد، چگونه به او کمک کنم؟

نگاهی به خودتان بیاندازید. آیا شما به عنوان پدر/مادر اولین عامل ایجاد اضطراب در فرزندتان نیستید؟ برخی والدین با صحبت بیش از حد در مورد امتحان و نمره این پیام را به فرزند خود می رسانند که ارزش او بر اساس نمره ای است که کسب می کند. برخی والدین بر این باورند آینده ی درخشان فرزندشان در گرو عملکرد عالی تحصیلی است (که از نظر آن ها شاخص آن نمرات بالاست). والدین فکر می کنند اگر فرزندشان را بابت نمره تحت فشار نگذارند، فرزندشان بی مسئولیت خواهد شد.

متعادل باشید. با تحسین توانمندی های کودک به جای نمراتی که کسب می کند، این پیام را به فرزندتان برسانید که  مهارت های دیگری چون هنر، ورزش و ارتباط های اجتماعی نیز اهمیت دارند.

افراد موفقی را به او معرفی کنید که نمرات خوبی نداشتند. قطعا تمام افرادی که نمرات خوبی در مدرسه کسب می کنند، در زندگی موفق نخواهند بود و تمام افراد موفق نیز کارنامه ی تحصیلی عالی نداشتند. در اطراف خود مثال هایی بیابید که فرد علیرغم این که عملکرد تحصیلی اش عالی نبوده اما فرد موفقی در زندگی است.

در مورد مشاغل مختلف با او صحبت کنید. فرزند شما باید بداند عنوان شغلی مهم نیست، مهم این است فرد از جایگاهش رضایت داشته باشد.

انتظار نداشته باشید همه ی بچه ها یکسان عمل کنند. ممکن است یکی از فرزندان شما در آزمون ها و تست ها بدون آمادگی چندانی، عملکرد خوبی داشته باشد در حالی که فرزند دیگرتان پس از تلاش بسیار نمره ای در حد متوسط کسب کند. از تشویق مدام نمرات خوب اجتناب کنید و نگاه منطقی و واقع بینانه نسبت به علایق و توانمندی های فرزندتان داشته باشید.

سبک یادگیری فرزندتان را بشناسید. آگاهی از شیوه ای که فرزند شما بهتر یاد می گیرد باعث بهبود عملکرد تحصیلی او می شود. بعضی کودکان به علت نداشتن تمرکز کافی، به نظارت بیشتر والدین خود نیاز دارند، بعضی خودانگیخته اند. برخی در اتاق خود و زمانی که تنها هستند، بیشتر یاد می گیرند، بعضی کنار شما سر میز آشپزخانه.

مهارت های مطالعه را به او یاد دهید. شما می توانید به فرزندتان بیاموزید چگونه  تمرکز بیشتری داشته و از حواس پرتی خود بکاهد. اگر فرزندتان در یادگیری کلمات مشکل دارد، شیوه ی به کارگیری فلش کارت ها را به او بیاموزید. اگر وقت کم می آورد، نحوه ی برنامه ریزی درسی را برایش توضیح دهید. به او بیاموزید نکات مهم درس ها را یادداشت کند و آن ها را مرور کند.

مهارت های تست زدن را به او بیاموزید.

مراقب سبک زندگی او باشید. والدین الگوی عادات سالمی چون مصرف غذاهای سالم، نرمش مرتب و داشتن خواب کافی هستند.

 

در پایان، فراموش نکنید وظیفه ی شما به عنوان پدر و مادر، تربیت دانش آموزان با نمرات عالی در آزمون ها نیست؛ وظیفه ی شما کمک به او برای مقابله با چالش های زندگی، یافتن مسیر درست و شادمانی است. در این هدایت و حمایت گری برایتان آرزوی موفقیت دارم.

 تهیه: اخلاقی امیری/مشاور مدرسه

اتاقش خیلی به هم ریخته است!

 

برگرفته از کتاب «راهنمای کامل والدین»، کاری از واحد مشاوره

«تا اتاقت تمیز و مرتب نشده از آن بیرون نیا!»

«از بس گفتم وسایلت را مرتب کن خسته شدم»

«لباس هایت را جمع کن! تختت را مرتب کن!»

اکثر والدین و کودکان درباره ی اتاق های به هم ریخته با هم مشاجره می کنند زیرا والدین به مرتب بودن وسایل توجه دارند، ولی بچه ها نه. بیشتر بچه ها اهمیتی نمی دهند که در میان انبوهی از لباس، اسباب بازی، کتاب و کاغذ از خواب بیدار شوند، بخوابند، بازی کنند و تکالیف منزل را انجام دهند. آن ها از این که دیگران اتاق به هم ریخته ی آن ها را ببینند آشفته نمی شوند و فکر نمی کنند که والدینشان از این موضوع ناراحت می شوند.

ممکن است کودک از اتاقی که یک نفر دیگر آن را مرتب کرده خوشش بیاید و قدر آن را بداند، اما خودش آن را مرتب نمی کند زیرا از نظر او این کار ناخوشایند و بی اهمیت است: «اگر قرار است دوباره بخوابم چرا باید تختم را مرتب کنم؟»

والدین در وادار کردن فرزندشان به جمع و جور کردن اتاق چندان موفقیتی ندارند، و اگر بتوانند او را متقاعد یا مجبور کنند که اتاقش را مرتب کند حتماً از شیوه هایی مثل تنبیه یا محرومیت «اگر اتاقت را مرتب نکنی نمی توانی با ما به مهمانی بیایی» بهر می گیرند. این روش ها تا حدی می تواند موفقیت آمیز باشد اما تداوم ندارد. با این تهدید ها، کودک عصبانی می شود و تلافی کردن را از والدینش یاد می گیرد.

موفق ترین و واقع بینانه ترین روش این است که استانداردهای خود را پایین بیاورید. اگر فرزندتان در این سن نمی تواند اتاقش را مرتب نگه دارد، تنبیه بیشتر و کلمات خشن تر کمکی نمی کند. با لحنی آرام با او حرف بزنید. اگر احساس می کنید عصبی و تحت فشار هستید، قبل از بحث درباره ی مرتب کردن اتاق مدتی صبر کنید.

به او پیشنهاد کمک بدهید؛ او از همیاری شما قدردانی می کند. زمانی را برای مرتب کردن اتاقش تعیین کنید «ببین در عرض یک ربع چقدر می توانی اتاقت را مرتب کنی».

بعضی روزها توجه زیادی به ظاهر اتاقش نشان دهید و نظر خود را بگویید، بعضی وقت ها در اتاقش را ببندید و اعتنا نکنید تا خود به خود مسئولیت نشان دهد و اتاقش را مرتب نکند.

فراموش نکنید که این قضیه، یک مشکل معمول است. مادری که فکر می کند دخترش شلخته تر از بچه های دیگر است با دیدن اتاق بچه های دیگر که وسایل همه جا روی زمین پخش و پلاست، تعجب خواهد کرد!

تا وقتی فرزندتان در زمینه های دیگر زندگی خود موفق است سعی کنید به مشکل اتاق به هم ریخته اش چندان توجه نکنید. هم چنان که او رشد می کند و بزرگ تر می شود بیشتر به نظم و ترتیب توجه خواهد کرد.

چند نکته ساده براي افزايش اعتماد به نفس و اثرگذاري روي ديگران

در زندگي عوامل زيادي وجود دارد که تحت کنترل ماست و مي توانيم با رعايت آن اعتماد به نفس خود را بالا ببريم و باجسارت بيشتري در عرصه آزمون هاي زندگي گام برداريم. نکات ساده اي که در ادامه مي خوانيد،مي تواند در زندگي شما تحول ايجاد کند.

1) لباس مناسب به تن کنيد  وقتي که ظاهرشما خوب به نظر برسد ديگران ديد متفاوتي نسبت به شما پيدا مي کنند. با حمام و مرتبکردن سر و صورت و پوشيدن لباس تميز مي توانيد اعتماد به نفس لازم را کسب کنيد اماآراستگي به اين معنا نيست که پول زيادي خرج کنيد. آن قدر در اين کار زياده روينکنيد که ديگران فکر کنند شما به دليل بي هنري سعي مي کنيد از نظر ظاهري درچشم باشيد.

2) به نحوه ايستادن خود توجه کنيد- اگربا سستي و بي حالي و شانه هاي افتاده صحبت مي کنيد، به آنچه انجام مي دهيد علاقهنشان نمي دهيد و به خودتان عشق نمي ورزيد، اين به اين معناست که شما اعتماد به نفسکافي نداريد. در هنگام صحبت کردن صاف بايستيد، سرتان را بالا بگيريد و تماس چشميداشته باشيد.

3) در رديف و صف جلو قرار گيريد- بيشترمردم در مدرسه، اداره و جلسات ترجيح مي دهند در رديف عقب قرار گيرند چون از موردتوجه قرار گرفتن وحشت دارند و در واقع اعتماد به نفس ندارند. تصميم بگيريد برايرفع اين احساس در رديف جلو بنشينيد و بر ترس خود غلبه کنيد. نکته ديگر آن که افرادبا اعتماد به نفس بالا سريع راه مي روند، آن ها هميشه جايي براي رفتن و ديدن دارند.

4) با صداي بلند صحبت کنيد- اگر جزو گروهي هستيد که از صحبت کردن با صداي بلند در جمع وحشت داريد از همين حالا شروعکنيد. سعي کنيد حداقل يک بار در گروه با صداي رسا صحبت کنيد؛ با اين روش نه تنهااعتماد به نفس خود را بالا مي بريد، بلکه در جمع دوستانتان محبوب تر نيز مي شويد.

5) سخنران خود باشيد- ۳۰ تا ۶۰ ثانيه از سخنراني هايي که اهداف وآرزوهاي شما را در بردارد، روي کاغذ بنويسيد و آن را در جلوي آينه با صداي بلندمانند يک سخنران بازگو کنيد؛ حتي مي توانيد در ذهن خود نيز آن را مرور کنيد.

6) سپاسگزار باشيد- به جاي آن که بهنداشته ها و نقاط ضعف خود فکر کنيد فهرستي از آنچه داريد تهيه کنيد و هر روز زمانيرا به قدرداني و سپاسگزاري اختصاص دهيد. موفقيت هاي گذشته، مهارت هاي منحصر بهفرد و حرکت هاي مثبت خود را مرور کنيد.

7) از ديگران تعريف کنيد- وقتي ما نسبت به خود احساس مثبت نداريم به توهين و غيبت ديگران مي پردازيم. براي تغيير آن بايدياد بگيريد که از ديگران تعريف و از شايعه پراکني در مورد ديگران خودداري کنيد. بايافتن بهترين ها در ديگران بهترين ها را در خود مي يابيد

هفت نکته ای که باید به آموزگار فرزتدتان بگویید


 

به آموزگار فرزندتان چه چیزهایی را بگویید که در کارش موفق تر باشد؟

آموزگاران در کار خودشان متخصصند اما هیچ کس بهتر از شما فرزندتان را نمی شناسد. بیان مسائلی که می پندارید بر روند تحصیلی و آموزشی کودک تاثیر دارد، بسیار مهم است.

هنگامی که بین خانواده و آموزگار ارتباط دو جانبه برقرار باشد، دانش آموز عملکرد بهتری خواهد داشت. آغاز سال تحصیلی جدید، فرصت مناسبی برای گفتگو با آموزگار فرزندتان است.

در این جا، به هفت نکته اشاره شده است که بهتر است با آموزگار و  اولیای مدرسه در میان بگذارید.

  1. وضعیت سلامت: درست است که پرونده ی سلامت دانش آموزان در اختیار مدرسه است، اما چنان چه فرزند شما بیماری مزمنی دارد، داروی خاصی مصرف می کند، .. اگر برای فرزند شما، تشخیص ADHD داده شده یا بسیار انرژیک است که می تواند تاثیر منفی بر تمرکز در درس و همکاری در کلاس داشته باشد، حتما آموزگار را مطلع سازید.
  2. مسائل خانوادگی: اگر خانواده ی شما درگیر تغییر و تحولات عمده ای است که کودک شما را تحت تاثیر قرار می دهد، مسائلی چون مرگ یا بیماری وخیم یکی از نزدیکان، طلاق و جدایی، تغییر مکان، ... آموزگار را در جریان این مسائل بگذارید. حتی اگر به نظر می رسد کودک شما با این مساله به راحتی کنار آمده است، طرح آن با اولیای مدرسه به نظارت و دقت بیشتر در برخورد با کودک شما منجر می شود.
  3. ویژگی های شخصیتی و رفتاری: اگر فرزند شما بسیار خجول است، در دوست یابی مشکل دارد، یا در دوره ی پیش دبستانی ناآرامی ها و تندخویی هایی داشته است، این مسائل می تواند در مدرسه درد سر ساز باشد.
  4. نقاط قوت و ضعف: دختر شما که استعداد زیادی در ریاضیات دارد، از این که سر کلاس درس را با صدای بلند بخواند، خجالت می کشد. پسرتان که عاشق تاریخ است، از علوم بدش می آید و پیشرفت کمی در آن دارد. اگر این نکات را به آموزگار و مربیان فرزندتان انتقال دهید، آن ها فرصت بیشتری برای کمک به فرزند شما در زمینه هایی که نیاز دارد، خواهند داشت.
  5. سبک یادگیری: شما مطالب مختلف و زیادی را تا کنون به فرزندتان یاد داده اید، از آموزش اولیه ی مفاهیم ریاضی تا بستن بند کفش. بنابراین می توانید حدس بزنید سبک یادگیری او چیست. اگر کودک شما مسائل را بهتر از طریق دیدن یاد می گیرد تا شنیدن شرح انجام آن، این را به معلمش بگویید. همچنین شیوه هایی که متوجه شده اید در یادگیری کودکتان موثر واقع می شوند را بازگو کنید.
  6. عادات مطالعه: آیا فرزندتان به سرعت تکالیف ریاضی اش را انجام می دهد اما در درس «بنویسم» کُند است؟ به آموزگار و مربیان مدرسه عادات درسی و هر گونه مساله ای که در کار درسی با آن مواجه اند را یاد آور شوید. آموزگاران معمولاً می توانند پیشنهادات خوبی در رفع این گونه مسائل داشته باشند.
  7. علایق ویژه: اگر آموزگاران علائق دانش آموزان خود را بدانند، نقشه ی خوبی برای ایجاد ارتباط موثر تر بین بچه ها خواهند داشت. اجازه دهید معلم کودکتان بداند که پسر شما عاشق لطیفه های خنده دار است، یا دخترتان در نقاشی مهارت زیادی دارد.

  اخلاقی امیری – کارشناس ارشد روانشناسی بالینی






سبک های یادگیری


از همان سنین کودکی، برخی افراد نسبت به آن چه می بینند حافظه ی بهتری دارند، برخی نسبت به اطلاعات شنیداری و برخی دیگر نیز آن چه خود تجربه می کنند را بهتر و دقیق تر به یاد می سپارند. بر اساس این ترجیحات در یادآوری و نگهداری اطلاعات سبک های یادگیری دیداری، شنیداری و حرکتی تعریف شده است. به عبارت دیگر برخی افراد مطالبی را که دیده اند بهتر به خاطرمی سپارند (سبک یادگیری دیداری)، برخی چیزهایی که شنیده اند(سبک یادگیری شنیداری) درحالی که دیگران آنچه تجربه کرده باشند بهتر به یاد می آورند (سبک یادگیری حرکتی).

65%  مردم جهان عمدتاً دیداری هستند، 30% سبک شنیداری را ترجیح داده و 5% باقی سبک جنبشی، سبک غالب یادگیری آنهاست . بیشترافراد ترکیبی از این سبک ها را دارا هستند اما در بعضی این ترجیح پررنگ تر است.

آشنایی با سبک یادگیری فرزندتان سه هدف را دنبال می کند:

-          برقراری شناخت و درک متقابل والد و کودک. اگر دختر شما عادت داره وقتی تکلیف ریاضی اش را انجام می دهد وول بخورد و هی پیچ و تاب به خودش بدهد یا جلوی تلویزیون مشق هایش را بنویسد سعی نکنید مجبورش کنید مثل شما که عادت دارید پشت میز مطالعه و در مکانی ساکت و آرام پشت درهای بسته درس می خوانده اید، رفتار کند. شاید او فقط کاری را انجام می دهد  که متناسب با سبک یادگیریش است. به طور کل بچه ها معمولا کاری را انجام می دهند که برای آن ساخته شده اند.

-          هدف دیگر هماهنگی عادات مطالعه با سبک یادگیری کودک است. تحقیقات نشان داده است که دانش آموزان می توانند با تغییر در عادات مطالعه خود و هماهنگ کردن آن با سبک یادگیری مناسب خود در آزمون ها بهتر عمل کنند.

-          نکته ی قابل ذکر دیگر این است که سبک یادگیری با رشد کودک ممکن است تغییر کند و این که ما می توانیم در سبک یادگیری کودکان تغییر ایجاد کنیم.اگرکودک شما به صورت محسوسی ویژگی های یکی از انواع سبک های یادگیری را نشان می دهد ، این ترجیح بارز یادگیری او را محدود می کند. شما می توانید به او کمک کنید از سایر شیوه ها برای تقویت یادگیریش بهره ببرد.

 

به خاطر داشته باشید سبک های یادگیری، مزیتی نسبت به یکدیگر ندارند و مثلاً یک انسان دیداری، باهوش تراز یک شخص شنیداری نیست. این فقط یک ویژگی ذاتی وارثی است و در واقع فرد با این خصیصه به دنیا می آید.


برای دریافت سبک های مختلف یادگیری بر روی لینک های زیر کلیک کنید:


سبک یادگیری دیداری

سبک یادگیری شنیداری

سبک یادگیری حرکتی (جنبشی)



اخلاقی امیری – کارشناس ارشد روانشناسی بالینی

«چگونه فرزند خود را برای برگشت به مدرسه آماده کنیم»



 

سال تحصیلی جدید، در راه است. چه بخواهیم چه نخواهیم نوع واکنش کودکان ما نسبت به موقعیت های استرس زا مانند شروع مدرسه، به رفتار ما بستگی دارد. در این گفتار پنج گام مثبتی که شما می توانید جهت آمادگی فرزندتان برای ورود به مدرسه بردارید، ارائه شده است:

1. با کودک خود حرف بزنید.

به یاد داشته باشید که تغییر همیشه و برای همه، استرس زاست و کودک شما ممکن است نیاز داشته باشد این احساسات را برون ریزی کند. پس راه را برای صحبت کردن او باز بگذارید و او را تشویق کنید تا در مورد احساساتش صحبت کند وبه گونه ای برخورد کنیدکه بداند این احساسات طبیعی است.

2. تعلق خاطر ایجاد کنید.

حس متعلق بودن، در هر سنی اهمیت دارد. داشتن روابط اجتماعی نقش بسزایی در سازگاری کلی دانش آموزان در مدرسه دارد. کودک شما اگر بداند قرار است دوستانش را ببیند، احساس بهتری از رفتن به مدرسه خواهد داشت. اگر کودک شما سال اولی است که به مدرسه می رود، یا مدرسه اش را تغییر داده اید، نام چند تا همکلاسی هایش را پیدا کنید و قبل از شروع مدرسه آن ها را با هم آشنا کنید.

حتی برای سایر دانش آموزان هم بهتر است قبل از شروع سال جدید تحصیلی با همکلاسی های خود ارتباط بر قرار کند. بسیاری از دانش آموزان نگران این مساله هستند که آیا با دوستان صمیمی شان در یک کلاس خواهند بود یا نه؟

3. به مدرسه بروید.

قبل از شروع مدرسه، به همراه فرزندتان از مدرسه دیدن کنید: دیدن مدیر، معاون ها،محل کلاس جدیدش، ... .

4. برنامه ریزی کنید.

با داشتن یک برنامه و روال مشخص مخصوص سال تحصیلی مدتی پیش از شروع سال تحصیلی جدید، به کاهش نگرانی و استرس کودک خود کمک کنید. به کودک خود بگویید در ایام تحصیل، هر شب از او چه انتظاری دارید کارهایی مثل آماده بودن کیف و چک کردن برنامه ی درسی فردا. تمرین کنید صبح ها زودتر بیدار شود، صبحانه بخورد ... این کارها کودک شما را به تدریج برای ورود به مدرسه آماده می کند.

5. زیاد به این مساله نپردازید.

به یاد داشته باشید صحبت بیش از اندازه در مورد برگشت به مدرسه، برای برخی بچه ها استرس بیشتری ایجاد می کند. هر پدر و مادری فرزند خود را می شناسد. در این موارد شرایط را طبیعی نگه دارید ولی مراقب باشید که ساعات خواب و تغذیه اش مناسب باشد (دو عاملی که تاثیر زیادی در خلق و خوی کودک دارد).

و نکته آخر این که صبور باشید. زمان سازگاری و پذیرش کودکان مختلف است معمولاسه تاچهار هفته زمان خواهد برد تاکودک با شرایط جدید خودش را سازگار نماید.

اخلاقی امیری – کارشناس ارشد روانشناسی بالینی

" باید "ها و " نباید "های تکلیف شب


"باید"ها:

-          زمان مطالعه ای آرام با نور کافی فراهم آورید؛

-          برای ترغیب، تشویق، راهنمایی کردن و نظارت در دسترس باشید؛

-          ببیند فرزندتان مفهوم درس را فهمیده یا نه؛

-          تکالیفش را از نظر درستی، دقت و تمیزی بررسی کنید؛

-          موقعیت هایی را در خانه فراهم آورید تا آن چه را در مدرسه آموخته، تجربه نماید؛

-          با آموزگار فرزندتان در تماس باشید و از او حمایت کنید؛

-          به فرزندتان کمک کنید تا در سال تحصیلی، امر آموزش اولویت اول برنامه هایش باشد.

-          درخواندن را برایش فعالیتی لذت بخش و توام با شادی در آورید.

 

"نباید"ها:

-          انجام تکالیف او؛

-          عذر و بهانه آوردن برای تکلیف ناکامل و نامرتب؛

-          انتقاد از آموزگار یا بی ارزش جلوه دادن او. اگر احساس می کنید مشکلی هست با خود آموزگار در میان بگذارید؛

-          اجازه ی رد شدن و انجام ندادن تکالیفی که به آن ها علاقه ندارد؛

-          پر کردن وقت بچه با فعالیت های فوق برنامه ای که زمان کافی برای انجام تکالیف باقی نمی گذارد. به فرزندتان کمک کنید تا از پس مسئولیتی که مدرسه بر عهده اش گذاشته به آسانی و با خیال راحت برآید.

اخلاقی امیری – کارشناس ارشد روانشناسی بالینی



قاطعیت و ثبات دو پایه ی اصلی تربیت - قسمت اول



یکی از مولفه های اصلی تربیت، قاطعیت است که در ارتباط با کودکان حس امنیت را موجب می شود.

ابراز قاطعیت دو پیام را منتقل می کند: چه احساسی در مورد شخصی دارید که با او صحبت می کنید و چه احساسی در مورد خودتان دارید. اگر احساس احترام به خود و اتکاء به نفس داشته باشید، از لحن صدای شما مشخص می شود و دیگران هم شما را با احترام می پذیرند. اگر احساس ناامنی می کنید یا می ترسید که دیگران از کارهای شما انتقاد کنند، یا برای داشتن حس خوب در مورد خودتان به تایید و همکاری کودک نیاز دارید، این ها هم در لحن صدای شما خواهد بود. لحنی که ترس، اضطراب یا نیاز را منتقل کند، تاثیر منفی بر توانایی شما در جلب همکاری و اطاعت کودک از شما خواهد گذاشت.

کودکان نیاز دارند اعتماد و اتکاء به نفس را در صدایتان بشنوند. اعتماد به نفس شما باعث می شود در کنارتان احساس اعتماد و امنیت کنند و ترغیب می شوند باور کنند که شما همه ی پیامدهایی را که تعیین کرده اید، پیگیری خواهید کرد.

ممکن است در تلاش برای قاطع بودن یکی از این سه خطا را مرتکب شوید:

-          احتمال دارد که راهنمایی ها و درخواست های خود را از کودک با روش ملتمسانه بیان کنید که کودک آن ها را جدی نگیرید و ناچار شوید بارها و بارها خواسته ی خود را گوشزد کنید تا تبعیت نماید.

-          ممکن است با لحنی تحقیر آمیز صحبت کنید.

-          یا ممکن است فقط با داد و هوار حرف بزنید.